ŁKS Łódź (piłka nożna)


ŁKS Łódź (piłka nożna) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łódzki Klub Sportowy – polski klub piłkarski z siedzibą w Łodzi występujący w I lidze. Działania organizacyjne na rzecz jego powstania rozpoczęły się w 1908, jednakże oficjalnie został zarejestrowany w rok później. Pozostaje najstarszym istniejącym łódzkim klubem sportowym, a także jest jednym z założycieli Ligi Polskiej (1927). ŁKS zdobył dwa razy mistrzostwo Polski (1958 i 1998) oraz raz Puchar Polski (1957). Łódzki Klub Sportowy zajmuje 6. miejsce w Tabeli wszech czasów Ekstraklasy.

Spis treści

Kalendarium najważniejszych wydarzeń | edytuj kod

Kamień upamiętniający pierwszy mecz Ligi Polskiej, Klub Turystów – ŁKS Drużyna ŁKS w drodze na mecz; zdjęcie wykonano w 1936 roku

Sukcesy | edytuj kod

Sukcesy juniorów w mistrzostwach Polski

  • 3x Mistrz Polski juniorów starszych U-19 : 1962,1983,1999
  • 2x Mistrz Polski juniorów młodszych U-17 : 1987 (spartakiada młodzieży), 1994, 1999
  • 3x Wicemistrz Polski juniorów U-17 : 1953, 1955, 2002

Klubowe rekordy | edytuj kod

  • Debiut w ekstraklasie: 3 kwietnia 1927 vs Klub Turystów Łódź 2:0
  • Najwyższe zwycięstwo: 13:2 vs PKS Szczecin, mistrzostwa Polski 1947
  • Najwyższe ligowe zwycięstwo: 8:1 vs Lech Poznań, 10 sierpnia 1957 w Łodzi
  • Najwyższa przegrana: 0:7 vs Stal Mielec (8 sierpnia 1973) w Mielcu
  • Najwięcej ligowych występów: Marek Chojnacki, 452, 1978–1996 (rekord Polski wśród zawodników grających w jednym klubie)
  • Najwięcej bramek w ekstraklasie: Władysław Król, 104, 1928–1938
  • Najwięcej bramek w jednym sezonie w ekstraklasie: Henryk Herbstreit, 23, 1931
  • Najwięcej występów w reprezentacji Polski: Jan Tomaszewski, 62, 1971-1981
  • Królowie strzelców ekstraklasy: Władysław Soporek, 19, 1958; oraz Mirosław Trzeciak, 18, 1997
  • Lata gry w Ekstraklasie (do sezonu 2007/2008 pod nazwą I liga): 65 (1927–1938, 1948–1952, 1954–1967/68, 1971/72–1999/00, 2006/07–2008/09, 2011/2012, 2019/2020)
  • Lata gry w I lidze (do sezonu 2007/2008 pod nazwą II liga): 13 (1939, 1953, 1968/69–1970/71, 2000/01–2005/06, 2009/10–2010/11, 2012/2013, 2018/2019, 2020/2021)

Najlepsi strzelcy ŁKS w poszczególnych sezonach | edytuj kod

Przydomek Rycerze Wiosny | edytuj kod

Przydomek Rycerze Wiosny piłkarze ŁKS zawdzięczają osobie Jerzego Zmarzlika. 7 kwietnia 1957 łodzianie wysoko pokonali na wyjeździe (5:1) drużynę zabrzańskiego Górnika, grając przez prawie całe spotkanie w osłabieniu[3]. Nazajutrz po tym wielkim triumfie, wspomniany przed chwilą Zmarzlik, będący wówczas z-cą redaktora naczelnego Przeglądu Sportowego, sprawozdaniu z tego meczu nadał znamienny tytuł: Panowie, kapelusze z głów! Tak grają Rycerze Wiosny, tym samym nadając ełkaesiakom miano, które przylgnęło do nich na zawsze[1].

Przydomek Rycerze Wiosny nie był pierwszym jaki używano w stosunku do piłkarzy Łódzkiego Klubu Sportowego. W początkach istnienia określano ich mianem Szulcowych, ze względu na rozgrywanie meczów w Pasażu Szulca (dziś 1 Maja), a po odzyskaniu niepodległości przez długi czas Czerwonymi, bo koszulki takiego koloru zakładali do gry[4].

Klubowy herb | edytuj kod

Symbolem nieodzownie związanym z Łódzkim Klubem Sportowym jest Przeplatanka, która pojawiła się w samych początkach istnienia klubu[5]. Drugim, równie znanym herbem klubu jest biało-czerwono-biała chorągiewka z wypisanymi na niej literami ŁKS. Oba powyższe znaki były przez pewien czas zajęte przez komornika[6]. W zamian za nie niektóre z sekcji łódzkiego klubu używały loga zastępczego (biało-czerwono-biała tarcza z napisem ŁKS i datą powstania – 1908)[7]. W 2012 akcjonariuszom klubu udało się odzyskać utracone symbole[8][9].

Barwy | edytuj kod

Historyczne nazwy | edytuj kod

  • 1908 – Łodzianka
  • 1908 – Łódzki Klub Sportowy
  • 13.03.1949 – ŁKS Włókniarz (fuzja z Dziewiarskim Klubem Sportowym oraz Stowarzyszeniem Sportowym Włókniarz)[10]
  • 1956 – powrót do nazwy ŁKS[11]

Stadion | edytuj kod

 Osobny artykuł: Stadion Miejski w Łodzi. Stary stadion ŁKS; widok na wschodnią trybunę, tzw. „Galerę”

Po powstaniu klubu w 1908, ełkaesiacy rozgrywali mecze przeważnie na boiskach należących do klubów niemieckich[12] i krótko przy al. Szulca (dziś: 1-go Maja). Sytuacja ta zmieniła się w kilka lat później. 16 maja 1912 oficjalnie otwarto pierwsze boisko ŁKS, które znajdowało się przy ul. Srebrzyńskiej. Zostało ono ofiarowane bezinteresownie władzom klubu przez Towarzystwo Akcyjne I.K. Poznański[13]. Wybuch I wojny światowej i działania wojenne spowodowały, że w 1918 łodzianie zostali ponownie bez obiektu, na którym mogliby rozgrywać mecze.

W 1922 z inicjatywy m.in. Józefa Wolczyńskiego[12], późniejszego prezesa ŁKS oraz Aleksego Rżewskiego, pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu niepodległości, powołano komitet, który miał na celu doprowadzić do wybudowania Parku Sportowego dla Łódzkiego Klubu Sportowego, w którego skład miał wchodzić także stadion. Jego budowa trwała do 1924. Pierwszym meczem jaki na nim rozegrano był mecz międzypaństwowy, Polska kontra Turcja[14].

Stadion przechodził kilka modernizacji[15]. Najważniejsze z nich miały miejsce na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, kiedy to wybudowano jupitery oraz trybunę na 10 tys. miejsc wraz ze znajdującą się pod nią halą sportową[12]. Od czerwca 2007 obiekt należy do Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Łodzi[16], spółki należącej do miasta.

W niedzielę 2 sierpnia 2015 uroczyście otwarto nowy stadion, położony w odległości kilkudziesięciu metrów od starego. W pierwszym pojedynku na nowo wybudowanym obiekcie ŁKS pokonał Pogoń Lwów 2:1, a inauguracyjną bramkę zdobył napastnik Rycerzy Wiosny, Adam Patora[17].

  • Adres: al. Unii Lubelskiej 2, 94-020 Łódź
  • Pojemność: 5700 miejsc (wszystkie zadaszone)
  • Oświetlenie: 2.000 lux
  • Wymiary boiska: 105 × 70 m
  • Nawierzchnia: naturalna trawiasta
  • Dodatkowe wyposażenie: podgrzewana murawa
  • Okres budowy: 2013–2020

ŁKS w poszczególnych sezonach | edytuj kod

Wyniki ze wszystkich sezonów ŁKS[18]:

Europejskie puchary | edytuj kod

Trenerzy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy ŁKS Łódź. Adam Obrubański – piłkarz i trener ŁKS

Obecnie funkcję pierwszego trenera pełni Ireneusz Mamrot.

Łódzki Klub Sportowy w historii łącznie szkoliło 66. trenerów (Stawowy jest 67. trenerem ŁKS-u; stan na 23 października 2020). Najwięcej na ławce zasiadał Władysław Król – 6 razy. Zaraz za nim plasują się: Leszek Jezierski wraz z Ryszardem Polakiem i Markiem Chojnackim – 5. krotnie. Trenerem z najdłuższym stażem jest także legendarny Władysław Król (w sumie ok. 16 lat), za którym znajduje się jego uczeń, także wspomniany w tym akapicie, Leszek Jezierski (ok. 14 lat), słynny Napoleon[20][21].

W historii klubu z al. Unii Lubelskiej 2 kilka razy zdarzyło się, że pierwszym trenerem drużyny był jednocześnie aktywny zawodnik (w jednym przypadku byli to dwaj piłkarze). Do tego grona zaliczają się: Józef Panek, Zenon Sienkiewicz, Bernard Miller, Adam Obrubański, Antoni Gałecki do spółki z Władysławem Karasiakiem, Władysław Król oraz Jan Tomaszewski, któremu na zakończenie kariery na krótko powierzono także funkcję trenera.

Lista dotychczasowych trenerów piłkarzy ŁKS | edytuj kod

Selekcjonerzy reprezentacji | edytuj kod

Kazimierz Górski – trener Łódzkiego Klubu Sportowego w 1973 r.

Spośród wielu trenerów jakich w swojej bogatej historii miał ŁKS, pięciu spośród nich było selekcjonerami reprezentacji. Łodzian i narodową kadrę Polski szkolili: nazywany powszechnie Trenerem Tysiąclecia[22] Kazimierz Górski (pełnił tę funkcję nieoficjalnie będąc konsultantem, trenerem zaś oficjalnie był Paweł Kowalski)[23], a także Adam Obrubański (1924; pełnił on funkcję kapitana związkowego, czyli de facto był selekcjonerem), Wojciech Łazarek (1986–1989) i Tadeusz Foryś (pojedyncze mecze w latach 1952, 1963–1964). Z kolei węgierski trener Lajos Czeizler był selekcjonerem Włoch (prowadził tę ekipę podczas mundialu w Szwajcarii w 1954).

Zawodnicy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze ŁKS Łódź.

Lista dotychczasowych reprezentantów kraju | edytuj kod

Jan Tomaszewski – rekordzista Rycerzy Wiosny w barwach narodowych

Najwięcej meczów w reprezentacji Polski, spośród zawodników występujących w ŁKS rozegrał Jan Tomaszewski, który zaliczył 60 występów (ogółem 63). Na drugim miejscu znajduje się Marek Dziuba – 51 gier (ogółem 53), a na trzecim Stanisław Terlecki – 29 spotkań. Ostatni z ww. trójki strzelił ponadto najwięcej bramek – 7. W dwudziestoleciu międzywojennym najwięcej spotkań rozegrał Antoni Gałecki, który będąc podporą kadry przez wiele lat (zagrał na IO 1936 oraz MŚ 1938), zanotował na swoim koncie 18 spotkań z orzełkiem na piersi wraz 4. na IO, które nie są jednak wliczane do oficjalnych występów w reprezentacji.

Uczestnicy Igrzysk Olimpijskich | edytuj kod

Uczestnicy mistrzostw świata | edytuj kod

Rekordziści | edytuj kod

Do niedawna rekordzistą pod względem ilości gier w ekstraklasie był Marek Chojnacki[24], który tytuł ten dzierżył przez ponad 18 lat. Jego wynik został pobity przez Łukasza Surmę. Chojnacki nadal jest jednak najlepszym piłkarzem pośród tych, którzy przez całą karierę występowali tylko w jednym polskim klubie.

W sierpniu 2014 do elitarnego grona Klubu 100, czyli zawodników z „setką” strzelonych bramek w ekstraklasie, trafił Marek Saganowski[25], który jest wychowankiem ŁKS.

Laureaci plebiscytów | edytuj kod

Na Piłkarza Roku w Plebiscycie tygodnika Piłka Nożna wybierano Jacka Ziobera (1990) oraz Mirosława Trzeciaka (1998).

Tytuł Odkrycia Roku przyznano piłkarzom ŁKS trzykrotnie. Byli to: Mirosław Bulzacki (1973; premierowa edycja), Stanisław Terlecki (1976; do spółki ze Zbigniewem Bońkiem) oraz Tomasz Kłos (1997).

Ponadto, w 2006 ten sam tygodnik piłkarski wytypował Jedenastkę obcokrajowców roku, w której znalazł się bośniak, Ensar Arifović.

Piłkarze ŁKS wygrywali także Plebiscyt redakcji Sportu, tzw. Złote Buty, które były wręczane najlepszemu piłkarzowi sezonu. Jego laureatami byli: Robert Grzywocz (1958; do spółki z Edwardem Szymkowiakiem), Henryk Szczepański (1960; do spółki z Romanem Koryntem).

Zdobywcy hat-tricka | edytuj kod

Tomaszewski Szczepański Gałecki Chojnacki Dziuba Wieszczycki Suski Soporek Ziober Baran Sadek Jedenastka 100-lecia ŁKS-u Łódź

W 2007 z inicjatywy kibiców Łódzkiego KS postanowiono nagrodzić wszystkich piłkarzy, którzy zdołali strzelić w jednym meczu ligowym 3 bramki (tzw. hat-trick), dyplomem oraz melonikiem. Pierwszym piłkarzem, który tego dokonał był Roman Jańczyk (1927). Oprócz niego sztuki tej dokonali także: Stefan Sowiak, Józef Moskal, Wawrzyniec Cyl, Władysław Król, Henryk Herbstreit, Antoni Lewandowski, Henryk Koczewski, Longin Janeczek, Stanisław Baran, Marian Łącz, Joachim Kubocz, Władysław Soporek, Jerzy Wieteski, Henryk Szymborski, Jerzy Sadek, Jerzy Kasalik, Henryk Miłoszewicz, Andrzej Milczarski, Ryszard Robakiewicz, Robert Kozielski, Mirosław Trzeciak, Marek Saganowski, Adam Grad, Radosław Matusiak, Łukasz Mierzejewski, Igor Sypniewski[26], a także Marcin Mięciel, Adam Patora, który ustrzelił jubileuszowego 50. hat-tricka[27], Wojciech Łuczak, Rafał Kujawa oraz Pirulo. Do tej pory trzy bramki w jednym meczu zaliczyło 32 zawodników.

Jedenastka 100-lecia | edytuj kod

W jedenastce stulecia znaleźli się następujący piłkarze: w bramce Jan Tomaszewski, w obronie Marek Dziuba, Henryk Szczepański, Antoni Gałecki, Marek Chojnacki, w pomocy Tomasz Wieszczycki, Piotr Suski, Władysław Soporek, Jacek Ziober i w ataku Stanisław Baran, Jerzy Sadek. Na ławce rezerwowych: Bogusław Wyparło (bramkarz), Tomasz Kłos, Witold Bendkowski, Mirosław Bulzacki, Wawrzyniec Cyl, Mirosław Trzeciak, Stanisław Terlecki (zawodnicy z pola). Pierwszym trenerem wybrano Władysława Króla, na jego asystentów: Leszka Jezierskiego, Pawła Kowalskiego oraz Ryszarda Polaka[28].

Obecny skład | edytuj kod

Stan na 19 lutego 2021[29]

Piłkarze na wypożyczeniu | edytuj kod

Władze klubu | edytuj kod

Zarząd | edytuj kod

  • Prezes Zarządu: Tomasz Salski

Pozostali członkowie zarządu | edytuj kod

Pion organizacyjny klubu | edytuj kod

Sztab szkoleniowy i medyczny | edytuj kod

  • I trener – Ireneusz Mamrot
  • asystent trenera – Adrian Siemieniec
  • asystent trenera – Marcin Pogorzała
  • trener bramkarzy – Jacek Janowski
  • kierownik drużyny – Jacek Żałoba
  • przygotowanie motoryczne – Marek Jędrzejewski
  • lekarz – Krystian Ludwiczak
  • fizjoterapeuta - Marek Jędrzejewski
  • fizjoterapeuta – Damian Krajewski

Kibice | edytuj kod

Kibice ŁKS podczas meczu

ŁKS w momencie powstania (1908) stał się pierwszym w Łodzi klubem polskim, w którym uprawiano piłkę nożną, dzięki czemu cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem wśród łodzian, w tym przede wszystkim garnącej się do uprawiania sportu młodzieży[30]. Szerokie i stale rozrastające się grono sympatyków klubu potwierdziło swą znaczącą rolę w kraju w 1932, kiedy to ŁKS wygrał plebiscyt Przeglądu Sportowego dla największej liczby kibiców na meczach swojej drużyny w piłkarskiej I lidze (dziś ekstraklasa), za co dostał zegar świetlny firmy Omega[31].

Piłkarze ŁKS przez wiele lat byli wspierani w znaczącej liczbie przez swych sympatyków zarówno na meczach rozgrywanych u siebie, jak i na wyjeździe. Na decydujący o tytule mistrza Polski pojedynek w 1958 z Górnikiem Zabrze pojechało prawie 10 tysięcy łodzian[4]! Radość z mistrzostwa była ogromna. Fetowano ją dwukrotnie: najpierw pod Grand Hotelem przy którym zatrzymał się autokar z zespołem, a następnie w późnych godzinach nocnych, gdy ze Śląska pociągiem powróciła druga grupa kibiców. Pojawili się oni pod hotelem z transparentem: "Mistrzowi Polski ŁKS - kibice"[32]. W latach 70. XX wieku na mecze ŁKS chodziła rekordowa liczba osób – mecze na odnowionym stadionie, w blasku najnowocześniejszych wówczas jupiterów, oglądało ponad 40 tysięcy ludzi[33].

Także dziś kibice wspierają swój klub. Na początku 2014, na przedsezonowej prezentacji piłkarzy w Atlas Arenie – występujących wówczas w IV lidze – przybyło 3 tys. sympatyków[34]. Od 2006 działa tzw. Klub 100, którego celem jest wspieranie finansowo-organizacyjne łódzkiego klubu[35].

Znani sympatycy klubu | edytuj kod

Klub miał i ma nadal liczne grono sympatyków spośród m.in. polityków i artystów, którzy chodzili i chodzą na jego mecze. Wśród nich znajdziemy takie nazwiska jak: Aleksy Rżewski, pierwszy prezydent Łodzi po odzyskaniu niepodległości w 1918, Menachem Bornszatjn ps. „Ślepy Maks”, aktorzy Ludwik Benoit, Leon Niemczyk i Marian Łącz, raper O.S.T.R., poeta Ludwik Jerzy Kern, pisarz fantasy Andrzej Sapkowski[4] czy muzyk Jacek Bieleński.

Upamiętnienia | edytuj kod

W 2008 Poczta Polska wydała okolicznościowe (na 100. rocznicę powstania Łódzkiego Klubu Sportowego) kartę i znaczek pocztowy[36][37] oraz stempel[38]. Na kopercie znajduje się archiwalne zdjęcie byłego piłkarza klubu, Henryka Szymborskiego, który cieszy się ze zdobytego gola; z kolei na znaczku przedstawione są główne dyscypliny sportowe, które miały lub wciąż mają swoje sekcje w klubie: piłka nożna, hokej na lodzie, koszykówka, tenis i siatkówka.

W Łodzi ustanowiono trzy ulice, których patronami zostali byli piłkarze ŁKS. Uhonorowanymi są: Wawrzyniec Cyl, Antoni Gałecki, oraz Władysław Król[39]. Ponadto, podobizna ostatniego z nich znajduje się na fresku „Łódź w pigułce”, na którym pojawiły się 33. najbardziej znane i zasłużone dla miasta osoby.

Uwagi | edytuj kod

  1. de facto 2. poziom rozgrywkowy
  2. de facto 2. poziom rozgrywkowy
  3. de facto 2. poziom rozgrywkowy
  4. de facto 5. poziom rozgrywkowy
  5. de facto 4. poziom rozgrywkowy
  6. de facto 4. poziom rozgrywkowy
  7. de facto 4. poziom rozgrywkowy
  8. de facto 3. poziom rozgrywkowy
  9. de facto 2. poziom rozgrywkowy

Przypisy | edytuj kod

  1. a b To byli prawdziwi Rycerze Wiosny [dostęp: 2016-05-21]
  2. Jest to mecz, który uważa się za pierwsze ligowe spotkanie w Polsce Historia pierwszego meczu [dostęp: 2018-07-11]
  3. Plac gry w 30. minucie spotkania opuścił Stanisław Wlazły, który doznał kontuzji. Nie zastąpił go nikt, ponieważ ówczesne przepisy nie dopuszczały zmiany zawodnika.
  4. a b c d 100 lat ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  5. Legendarny ŁKS przez lata [dostęp: 2016-05-21]
  6. „Przeplatanka” ŁKS-u do wylicytowania [dostęp: 2016-05-21]
  7. Podobają się nowe logo i koszulka ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  8. Przeplatanka ponownie oficjalnym herbem ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  9. ŁKS Łódź: „Przeplatanka” w rękach klubu. Co dalej ze starym herbem? [dostęp: 2016-05-21]
  10. Jak ŁKS został "Włokniarzem". Najstarszy klub łódzki na nowym etapie rozwoju, „Sport”, 3 marca 1949 [dostęp 2020-08-25] .
  11. Skarb kibica ŁKS na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  12. a b c Znika stadion ŁKS przy al. Unii [dostęp: 2016-05-21]
  13. J. Strzałkowski, Łódzki Klub Sportowy 1908-1983, Łódź 1983, s. 12.
  14. 29.06.1924 – Polska – Turcja [dostęp: 2016-05-21]
  15. Stadion ŁKS na portalu stadiony.net [dostęp: 2016-05-21]
  16. Gmina Łódź przejęła stadion ŁKS-u [dostęp: 2016-05-21]
  17. Mecz ŁKS Łódź – Pogoń Lwów 2:1 [dostęp: 2016-05-21]
  18. ŁKS Łódź – sezon po sezonie (pol.). [dostęp 21 maja 2016].
  19. Zespół rezerw, pierwszy zespół odpadł w I rundzie.
  20. Napoleon – chluba Łodzi [dostęp: 2016-05-21]
  21. Leszek Jezierski – Napoleon [dostęp: 2016-05-21]
  22. Kazimierz Górski – Trener Tysiąclecia [dostęp: 2016-05-21]
  23. Roczny romans z ŁKS - Łódź - NaszeMiasto.pl, lodz.naszemiasto.pl [dostęp 2017-08-25]  (pol.).
  24. Surma razy 453. Tak się przechodzi do historii ekstraklasy [dostęp: 2016-05-21]
  25. Statystyki z meczu Legia Warszawa – Korona Kielce na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  26. Karta pocztowa i hat tricki ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  27. Adam Patora dostanie... melonik [dostęp: 2016-05-21]
  28. Historia piłki nożnej ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  29. ŁKS Łódź - Kadra (pol.). lkslodz.pl. [dostęp 2020-07-29].
  30. A. Bogusz, Dawna Łódź sportowa, Łódź 2007, s. 62.
  31. J. Strzałkowski, op. cit., s. 41.
  32. Szał radości w Łodzi po zdobyciu przez ŁKS tytułu mistrza Polski, „Gazeta Zielonogórska”, 29 października 1958 [dostęp 2021-03-25] .
  33. portal: stadiony.net; podano rekord frekwencji: 45 tys. widzów na meczu ŁKS z Polonią Bytom – 21.08.1971 [dostęp: 2016-05-21]
  34. Trzy tysiące kibiców ŁKS na prezentacji drużyny w Atlas Arenie [dostęp: 2016-05-21]
  35. O nas Stowarzyszenie Klub 100 – ŁKS Łódź [dostęp: 2016-05-21]
  36. 100. rocznica powstania Łódzkiego Klubu Sportowego [dostęp: 2016-05-21]
  37. ŁKS ma swój znaczek pocztowy [dostęp: 2016-05-21]
  38. Koperta z okolicznościowymi stemplami ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  39. Słownik nazewnictwa miejskiego Łodzi [dostęp: 2016-05-21]

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (klub piłki nożnej):
Na podstawie artykułu: "ŁKS Łódź (piłka nożna)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy