Łaciński patriarchat Jerozolimy


Łaciński patriarchat Jerozolimy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łaciński Patriarchat Jerozolimy (łac. Patriarchatus Hierosolymitanus Latinorum, arb. كنيسة اللاتين في القدس, heb. הפטריארכיה הלטינית) - rzymskokatolicki patriarchat ze stolicą w Jerozolimie. Nie wchodzi w skład żadnej metropolii ani nie ma żadnych sufraganii.

Na terenie patriarchatu pracuje 596 zakonników i 1076 siostry zakonne[1].

Spis treści

Terytorium | edytuj kod

Łaciński patriarchat Jerozolimy obejmuje w całości obszar Izraela, Jordanii, Cypru oraz Autonomii Palestyńskiej.

Historia | edytuj kod

Diecezja jerozolimska powstała niedługo po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Pierwszym biskupem został apostoł Jakub Sprawiedliwy. Po zburzeniu miasta przez Rzymian w 70 i upadku jego znaczenia nastąpił również upadek znaczenia tutejszego biskupstwa. Biskupi powstałego na miejscu Jerozolimy Aelia Capitolina byli sufraganami arcybiskupa Cezarei.

Sobór nicejski I w 325 uznając wyjątkowość miasta, nadał biskupom Jerozolimy honorowe pierwszeństwo bezpośrednio po patriarchatach (Rzymie, Aleksandrii i Antiochii). Przywilej ten nie ingerował jednak w metropolitalne prawa arcybiskupa Cezarei. Sytuacja, w której biskup sufragan miał honorowe pierwszeństwo przed swoim metropolitą była wyjątkowa i prowadziła do nieporozumień w relacjach pomiędzy hierarchami.

Ostatecznie dzięki zabiegom biskupa jerozolimskiego Juwenalisa sobór chalcedoński w 451 wydzielił z patriarchatu Antiochii obszar Palestyny i Arabii, ustanawiając na tych terenach odrębny patriarchat w Jerozolimie[2].

Po schizmie wschodniej początkowo działał jedynie prawosławny patriarchat Jerozolimy. Łaciński patriarchat Jerozolimy został utworzony 1099 po zdobyciu Jerozolimy przez krzyżowców.

W okresie Królestwa Jerozolimskiego patriarchom jerozolimskim podlegali arcybiskupi Tyru, Cezarei, Nazaretu i Petry oraz ich biskupi sufragani.

Po zdobyciu Jerozolimy przez Saladyna siedzibę patriarchy przeniesiono do Akki, a po jej upadku w 1291 na Cypr

W 1342 papież Klemens VI zniósł jurysdykcję terytorialną patriarchy, powierzając opiekę duszpasterską nad katolikami w Palestynie franciszkanom z kustodii Ziemi Świętej, jednak godność patriarchy została zachowana, jako tytularna. Od 1374 łaciński patriarcha rezydował w Rzymie przy bazylice S. Lorenzo fuori le mura.

W 1847 papież Pius IX przywrócił łaciński patriarchat w Jerozolimie jako normalną jednostkę podziału terytorialnego Kościoła katolickiego.

Łacińscy patriarchowie Jerozolimy | edytuj kod

 Osobny artykuł: Łacińscy patriarchowie Jerozolimy.

Ponadto w archidiecezji służą biskupi pomocniczy:

Biskupi seniorzy:

  • Michel Sabbah - patriarcha od 11 grudnia 1987 do 21 czerwca 2008
  • Fouad Twal - patriarcha od 21 czerwca 2008 do 24 czerwca 2016
  • Kamal Hanna Bathish - biskup pomocniczy od 29 kwietnia 1993 do 9 czerwca 2007
  • Salim Sayegh - biskup pomocniczy od 26 listopada 1981 do 19 stycznia 2012
  • Maroun Lahham - biskup pomocniczy od 19 stycznia 2012 do 4 lutego 2017

Wikariaty | edytuj kod

Łaciński patriarchat Jerozolimy podzielony jest na pięć wikariatów[3][4]:

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. stan na rok 2012
  2. The Catholic Encyclopedia Jerusalem (A.D. 71-1099)
  3. Łaciński patriarchat Jerozolimy -parafie
  4. Łaciński patriarchat Jerozolimy - biskupi i wikariusze

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (patriarchate of the Catholic Church):
Na podstawie artykułu: "Łaciński patriarchat Jerozolimy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy