Ławra Świętogórska


Na mapach: 49°01′43″N 37°34′04″E/49,028611 37,567778

Ławra Świętogórska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ławra Świętogórska, Ławra Zaśnięcia Bogurodzicy (ukr. Свято-Успенська Святогiрська Лавра) – duży monastyr męski, ważny ośrodek życia prawosławnego (ławra) należący do Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego. Jest usytuowany w pobliżu Świętogórska we wschodniej Ukrainie. Tytuł ławry otrzymał w 2004.

Spis treści

Sobór Zaśnięcia Bogurodzicy | edytuj kod

Główną świątynią w całym kompleksie jest wybudowany w 1868 duży, pięciokopułowy sobór Zaśnięcia Bogurodzicy. Wewnątrz znajduje się m.in. relikwiarz św. Ioanna, mnicha z Athos oraz namalowany przez niego obraz Matki Boskiej Świętogórskiej.

Podziemia | edytuj kod

W Świętej Górze wydrążono korytarze o łącznej długości 900 m, a także kilka pieczar służących jako cerkwie. Największą z nich jest cerkiew św. Aleksego.

Galeria | edytuj kod

Inne ławry Cerkwi prawosławnej na Ukrainie | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ławra Świętogórska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy