Łeonid Krawczuk


Łeonid Krawczuk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łeonid Makarowycz Krawczuk, ukr. Леонід Макарович Кравчук (ur. 10 stycznia 1934 w Żytyniu Wielkim) – ukraiński polityk, prezydent Ukrainy w latach 1991–1994.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia na Uniwersytecie Kijowskim, uzyskał następnie stopień kandydata nauk ekonomicznych.

Od 1958 był członkiem KPZR. Pracował w partyjnych wydziałach propagandy, początkowo w okręgu Czerniowce (lata 60.), później przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Ukrainy. W latach 1988–1990 pełnił funkcję szefa departamentu propagandy i II sekretarzem KC, w 1989 został zastępcą członka, a w 1990 członkiem Biura Politycznego KC partii ukraińskiej.

Od lipca 1990 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy (formalnej głowy republiki radzieckiej). Wsparł działania niepodległościowe i po ogłoszeniu powstania niezależnego państwa ukraińskiego został w grudniu 1991 (już w pierwszej turze) wybrany na pierwszego prezydenta, wygrywając z działaczem opozycyjnego Ruchu, Wjaczesławem Czornowiłem.

8 grudnia 1991 razem z Borysem Jelcynem i Stanisławem Szuszkiewiczem podpisał akty wystąpienia Rosji, Białorusi i Ukrainy z ZSRR[1].

W lipcu 1994 przegrał walkę o drugą kadencję z ówczesnym premierem, Łeonidem Kuczmą. Od 1994 do 2006 zasiadał w Radzie Najwyższej. Podjął bliską współpracę ze swoim następcą, w 1998 wstąpił do oligarchicznej Zjednoczonej Partii Socjaldemokratycznej, stając się jednym z jej liderów. Zaliczany był do tzw. klanu kijowskiego, wraz z byłym szefem administracji prezydenckiej Wiktorem Medwedczukiem.

Przypisy | edytuj kod

  1. Michał Kacewicz. Rozwód stulecia. „Newsweek Polska”, 2016-12-21. [dostęp 2017-02-17]. 

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Łeonid Krawczuk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy