Średni ważony koszt kapitału


Średni ważony koszt kapitału w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Średni ważony koszt kapitału (ang. weighted average cost of capital, WACC) – wskaźnik finansowy, informujący o przeciętnym koszcie względnym kapitału zaangażowanego w finansowanie inwestycji przez przedsiębiorstwo.

Podejmowane przez przedsiębiorstwa projekty inwestycyjne mogą być finansowane z wielu źródeł, np.:

Udział poszczególnych składników kapitału w finansowaniu inwestycji może być zróżnicowany. Jednocześnie użycie każdego z tych składników wiąże się z poniesieniem określonego kosztu, np. zapłatą odsetek od kredytu lub wypłaceniem dywidendy z akcji.

Średni ważony koszt kapitału uwzględnia zróżnicowanie struktury finansowania inwestycji oraz zróżnicowane koszty poszczególnych składników kapitałowych i wskazuje, jaki przeciętny koszt względny ponosi przedsiębiorstwo, angażując dany kapitał.

Jest średnią ważoną kosztów składników kapitału finansującego inwestycję i dany jest wzorem:

W A C C = i = 1 n w i K i {\displaystyle WACC=\sum _{i=1}^{n}w_{i}K_{i}}

gdzie:

  • W A C C {\displaystyle WACC} – średni ważony koszt kapitału,
  • K i {\displaystyle K_{i}} – koszt i-tego składnika kapitału,
  • w i {\displaystyle w_{i}} – udział i-tego składnika kapitału w źródłach finansowania,
  • n {\displaystyle n} – liczba składników kapitału.

Spis treści

Zastosowanie | edytuj kod

Średni ważony koszt kapitału jest używany przy ocenie rentowności inwestycji. Bardzo często WACC jest używany do wyznaczania stopy dyskonta przy stosowaniu metod oceny projektów inwestycyjnych opartych na zdyskontowanych przepływach pieniężnych (np. metoda NPV).

Jeżeli wewnętrzna stopa zwrotu danej inwestycji jest większa od średniego kosztu kapitału zaangażowanego w jej finansowanie, wówczas inwestycja taka przyniesie zysk, natomiast, jeżeli koszt kapitału finansującego przewyższa wewnętrzną stopę zwrotu, wówczas inwestycja nie będzie zyskowna – przychody będą zbyt niskie, by pokryć koszty np. odsetek od kredytu lub koszt wypłaconej akcjonariuszom dywidendy.

Przykład | edytuj kod

Dana jest inwestycja o nakładach początkowych równych I 0 {\displaystyle I_{0}} = 10.000 PLN. Koszt ten będzie sfinansowany z następujących źródeł:

Niepodzielone zyski 2.500 PLN Kapitał akcyjny 6.000 PLN Kredyt bankowy (dług) 1.500 PLN ---------- 10.000 PLN 

Zatem struktura finansowania prezentuje się następująco:

SKŁADNIK UDZIAŁ Niepodzielone zyski 25% Kapitał akcyjny 60% Kredyt bankowy (dług) 15% 

Jednocześnie koszty poszczególnych składników wynoszą (koszt po opodatkowaniu):

Niepodzielone zyski 15% Kapitał akcyjny 25% Kredyt bankowy (dług) 18% 

Zgodnie ze wzorem, średni ważony koszt kapitału będzie się równał:

WACC = 0,25·0,15 + 0,60·0,25 + 0,15·0,18 WACC = 0,0375 + 0,1500 + 0,0270 WACC = 0,2145 

Średni ważony koszt kapitału zaangażowanego w finansowanie tej inwestycji wynosi W A C C {\displaystyle WACC} = 21,45%.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Kuczowic K., Kuczowic J., Michalewski M.: Decyzje inwestycyjne, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Katowicach, Katowice 2001
Na podstawie artykułu: "Średni ważony koszt kapitału" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy