Świadkowie Jehowy w Nigerii


Świadkowie Jehowy w Nigerii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Świadkowie Jehowy w Nigerii – społeczność wyznaniowa w Nigerii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2019 roku 402 541 głosicieli należących do 6566 zborów. W 2019 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 835 850 osób[1]. Najliczniejsza spośród krajów afrykańskich i jedna z 27 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Igiedumie (biura mieszczą się również w Benin City i Lagos)[3]. Świadkowie Jehowy w Nigerii posiadają 22 Sale Zgromadzeń, które znajdują się m.in. w Akure (na 5500 miejsc), Ota (na 10 000) i w Ibadanie (na 5000) oraz 3688 Sal Królestwa (2019)[4].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początki | edytuj kod

Pod koniec roku 1921 z wizytą do Nigerii udał się, mieszkający w Kanadzie Nigeryjczyk Claude Brown, który dzielił się prawdą biblijną z mieszkańcami głównie na północy kraju[5][6]. W roku 1923 w Lagos, misjonarz William R. Brown[7] rozpoczął działalność kaznodziejską, rozpowszechniając ponad 3900 publikacji religijnych. W tym samym roku do Nigerii ponownie przybył Claude Brown i rozpowszechniał prawdę biblijną mieszkańcom Lagos. Wkrótce James Namikpoh, Joshua Owenpa oraz Vincent Samuels zostali pierwszymi wyznawcami w Nigerii. W.R. Brown w 1926 roku, wygłosił przemówienie w Glover Memorial Hall w Lagos. W czasie swego pobytu zachęcił Namikpoha i Owenpa, do pełnienia pełnoczasowej służby kaznodziejskiej.

Misjonarz William Brown wraz z żoną i córką przeprowadził się w roku 1930 do Lagos i założył tam Biuro Oddziału. W tym samym roku w kraju działało tylko 7 głosicieli. W roku 1932 zebrania religijne odbywały się w Lagos, Ibadan, Oyo, Ile Ife, Ilesha i Abeokuta. Około roku 1935 wybudowano pierwszą salę przeznaczoną na zebrania Świadków Jehowy w miejscowości Ilesa. W roku 1936 zanotowano liczbę ponad 250 głosicieli. W roku 1938 działało w Nigerii 14 zborów[8][5]. W następnym roku liczba głosicieli wynosiła 636, a w roku 1940 już 1051. We wrześniu 1942 roku w trzech miejscach zorganizowano kongres pod hasłem „Nowy świat”, w którym uczestniczyło 2476 osób, a 376 zostało ochrzczonych.

W połowie lat 40. XX wieku władze zakazały rozpowszechniania publikacji Świadków Jehowy, dlatego grupa około 2000 głosicieli posługiwała się w działalności kaznodziejskiej samą Biblią, chociaż często i za to bywali aresztowani. W roku 1945 zanotowano liczbę 3542 głosicieli w 165 zborach[5].

Rozwój działalności | edytuj kod

W roku 1947 do kraju przyjechali pierwsi misjonarze z Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead (Anthony Attwood, Ernest Moreton i Harold Masinick), a w kraju działało około 4000 głosicieli. Rok później ich liczba osiągnęła 6825 osób. W tym samym roku z pierwszą wizytą do Nigerii przybyli Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. W 1949 roku w Nigerii działało 5511 głosicieli[9]. Świadkowie Jehowy rozpoczęli regularne kursy czytania i pisania. W roku 1951 liczba głosicieli przekroczyła 10 tysięcy, a pięć lat później wzrosła do 20 tysięcy. W 1956 roku Biuro Oddziału przeniesiono do Shomolu. W roku 1958 w Benin City zorganizowano kongres międzynarodowy.

W roku 1960 zanotowano w Nigerii liczbę ponad 30 000 głosicieli, a dwa lata później liczba ta wzrosła do 33 956[10]. W 1963 roku nadzorca Biura Oddziału w Nigerii, Wilfred Gooch, po ukończeniu szkolenia w Szkole Gilead został skierowany do Anglii. Zastąpił go absolwent 27 klasy Woodworth Mills. W latach 1967–1970 zorganizowano pomoc dla poszkodowanych przez wojnę w Biafrze. W roku 1969 osiągnięto 50 tysięcy głosicieli.

W roku 1970 w Lagos zorganizowano kongres międzynarodowy pod hasłem „Ludzie dobrej woli”, którego program został przedstawiony w 17 językach. W kongresie wzięło udział 121 128 osób, a 3775 zostało ochrzczonych. Kolejny kongres międzynarodowy pod hasłem „Boskie zwycięstwo” odbył się w Lagos w grudniu 1973 roku. W serii kongresów uczestniczyło ogółem 214 237 osób, a 7153 zostały ochrzczone. W roku 1974 przekroczono liczbę 100 000 głosicieli, w tym też roku otwarto Biuro Oddziału w Lagos, a w 1990 drukarnię w Igiedumie. W roku 1978 w kongresach pod hasłem „Zwycięska wiara” uczestniczyło 217 244 osoby. W roku 1987 osiągnięto liczbę 133 899 głosicieli[10].

20 stycznia 1990 roku w specjalnym programie związanym z oddaniem do użytku nowego Biura Oddziału wzięło udział 4209 delegatów z 29 krajów, a następnego dnia przeszło 60 000 osób uczestniczyło w specjalnych zgromadzeniach zorganizowanych w trzech nigeryjskich miastach[11][5]. W 1994 roku wydano Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata (Nowy Testament) w języku joruba.

W 1996 roku po raz pierwszy cały program zgromadzenia okręgowego tłumaczono na język migowy. W specjalnie wydzielonym sektorze w zgromadzeniu tym wśród 13 936 uczestników z programu skorzystały 43 osoby niesłyszące. Było to jedno z 96 zgromadzeń okręgowych zorganizowanych w tym roku w Nigerii[12]. W tym też roku w działalności kaznodziejskiej w Nigerii uczestniczyło przeszło 200 tysięcy głosicieli.

Począwszy od roku 1990 Biuro Oddziału Świadków Jehowy w Nigerii wdrożyło program budowy Sal Królestwa poprzez udzielanie pomocy finansowej z Funduszu Sal Królestwa. Regionalne Komitety Budowlane w ciągu siedmiu lat pomogły 105 nigeryjskim zborom wybudować lub wyremontować używane przez nie Sale. W latach 1997–1999 wybudowano 13 nowych Sal Królestwa, których budowa trwała zazwyczaj od 7 do 15 dni. Zwiększone tempo budowania oraz wykorzystanie typowych projektów przyczyniło się do wzrostu liczby powstających nowych Sal. Od roku 2000 do 2014 brygady budowlane budowały każdego miesiąca średnio 17 nowych Sal Królestwa. 1 marca 2014 roku w Sali Zgromadzeń w nigeryjskim mieście Benin odbyła się uroczystość związana z oddaniem do użytku 3-tysięcznej Sali Królestwa, licząc od roku 1999, kiedy w Nigerii rozpoczęto realizację programu budowy Sal Królestwa w krajach uboższych[8].

W 2001 roku Sąd Najwyższy orzekł, że Świadkowie Jehowy mają prawo do odmowy transfuzji krwi z przyczyn religijnych. W roku 2002 zorganizowano pomoc humanitarną po eksplozji w arsenale w Lagos. 5 października 2007 na kongresach pod hasłem „Naśladuj Chrystusa!” ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku igbo (Chrześcijańskie Pisma Greckie w tym języku wydano w 2001 roku)[13].

7 czerwca 2008 roku oddano do użytku powiększone obiekty Biura Oddziału w Nigerii w Lagos[14]. W 2009 roku w kraju działało 321 559 głosicieli, w 2013 roku – 344 342[10], a w roku 2015 przeszło 367 tysięcy. W 2010 roku wydano Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku efik (Chrześcijańskie Pisma Greckie w tym języku wydano w 2004 roku). W roku 2011 zorganizowano pomoc osobom na północy kraju, które straciły domy z powodu konfliktów na tle etnicznym[15]. 15 kwietnia 2014 roku Sąd Najwyższy stanu Abia wydał korzystny wyrok dla Emmanuela Ogwo, Świadka Jehowy, potwierdzający jego konstytucyjne prawo do wolności stowarzyszania się i wyznania[16].

Na kongresie regionalnym pod hasłem „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!”, który odbył się w dniach od 11 do 13 grudnia 2014 roku ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku isoko[17]. Wydanie pełnego Przekładu Nowego Świata w tym języku ogłoszono 12 stycznia 2019 roku w Benin City. Tego samego dnia ogłoszono również wydanie zrewidowanej edycji Przekładu Nowego Świata w języku joruba, w wersji z roku 2013[18][19]. W latach 1997–2019 wydrukowano 490 000 egzemplarzy Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku joruba. Posługuje się nim ponad 42 000 głosicieli na świecie[20].

W październiku 2018 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź[21] oraz przez żółtą gorączkę[22].

20 grudnia 2019 roku na kongresie regionalnym pod hasłem „Miłość nigdy nie zawodzi!” w City Bay Event Center w Makurdiu, ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku tiv. W latach 2017-2019 liczba głosicieli posługujących się tym językiem wzrosła z 600 do 1012[23]. W 2019 roku przekroczono liczbę 402 tysięcy głosicieli.

Z powodu pandemii COVID-19 zaplanowany na listopad 2020 roku kongres specjalny pod hasłem „Zawsze się radujcie!” w Abudży został odwołany.

Kongresy odbywają się w 19 językach, a zebrania zborowe w ponad 30. Miejscowe Biuro Oddziału drukuje publikacje biblijne w dziewięciu językach oraz wysyła je do Nigerii i pięciu innych krajów w Afryce Zachodniej[3]. W 2019 roku w Nigerii funkcjonowało 3688 Sal Królestwa. Co miesiąc prowadzi się przeciętnie około 870 000 studiów biblijnych, a co tydzień chrzest przyjmują przeciętnie 273 osoby (2020)[24].

Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy w Nigerii (mapka) AkureOtaIbadanAkaboIgwuruta AliUbogoUliUzuakoliDaluwonBadagriKwaliMgboko UmuoriaAgborAwiIkot EkpeneIlorinOktipupaOjedeUyoIgiedumaBenin CityLagos Miejscowości w Nigerii, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy (kolor czerwony) oraz obiekty Biura Oddziału z Salami Zgromadzeń (niebieski)

Uwagi | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nigeria – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2019-12-31] .
  2. Watchtower, Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”, jw.org, 2015 [dostęp 2015-09-06] .
  3. a b Watchtower, Biuro Oddziału w Nigerii, jw.org [dostęp 2013-12-12] .
  4. Watchtower, Kingdom Work, jwevent.org, 2 września 2019 [dostęp 2019-09-03] .
  5. a b c d Watchtower, Our History, jwevent.org, 2 września 2019 [dostęp 2019-09-03] .
  6. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1986, New York: Watchtower, 1986, s. 186–252  (ang.).
  7. Rocznik Świadków Jehowy 2014, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 100, 101 .
  8. a b Watchtower, Trzy tysiące Sal Królestwa w Nigerii, jw.org, 9 marca 2015 [dostęp 2015-03-12] .
  9. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses, Watchtower, 1949, s. 200, 201  (ang.).
  10. a b c Królestwo Boże panuje!, Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 88 .
  11. 1991 Yearbook of Jehovah's Witnesses, New York: Watchtower, 1991, s. 31  (ang.).
  12. Watchtower, Niesłyszący wychwalają Jehowę, „Przebudźcie się!”, LXXVIII, Towarzystwo Strażnica, 8 kwietnia 1997, s. 26, 27, ISSN 1234-1169 .
  13. Watchtower, Ọganihu Pụrụ Iche Ndị Chineke Nwere! E Wepụtara Baịbụl Nsọ—Nsụgharị Ụwa Ọhụrụ nke Akwụkwọ Nsọ n’Asụsụ Igbo, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 lipca 2008, s. 26–28 .
  14. „Rocznik Świadków Jehowy wydawca = Towarzystwo Strażnica”, Nowy Jork 2009, s. 29 .
  15. Watchtower, Miłość w działaniu po kataklizmie, jw.org [dostęp 2014-08-10] .
  16. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2015, New York: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 34, 35 .
  17. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2016, New York: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30 .
  18. Watchtower, Wydanie Przekładu Nowego Świata w pięciu językach, jw.org, 14 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-01] .
  19. Watchtower, „Eksplozja radości” — wydanie zrewidowanego Przekładu Nowego Świata w dwóch językach używanych w Nigerii, jw.org, 5 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-13] .
  20. Watchtower, “Gbára Dì Pátápátá fún Gbogbo Iṣẹ́ Rere”! A Mú Bíbélì Ìtumọ̀ Ayé Tuntun Tá A Tún Ṣe Jáde, jw.org, 13 września 2019 [dostęp 2020-05-03] .
  21. Watchtower, Ulewne deszcze powodują powodzie w Nigerii, jw.org, 23 października 2018 [dostęp 2018-12-26] .
  22. Watchtower, Sprawozdanie Komitetu Koordynatorów za rok 2019, jw.org, 20 lutego 2020 [dostęp 2020-02-20] .
  23. Watchtower, Wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku tiv, jw.org, 27 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-27] .
  24. Watchtower, Kongres 2020 „‛Zawsze się radujcie!’”: Sobota po południu — część 1, jw.org, 4 sierpnia 2020 .

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Świadkowie Jehowy w Nigerii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy