Świadkowie Jehowy w Singapurze


Świadkowie Jehowy w Singapurze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Świadkowie Jehowy w Singapurze – społeczność wyznaniowa w Singapurze, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy.

W 2000 roku społeczność Świadków Jehowy w Singapurze liczyła około 2000 głosicieli[1]. Od stycznia 1972 roku ich działalność w tym kraju jest oficjalnie zakazana i prowadzą ją nieoficjalnie[2][3]. Działalność nadzoruje malezyjskie Biuro Oddziału[4]. Sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego z 33 krajów, gdzie ich działalność jest ograniczona prawnie lub zakazana.

Za odmowę pełnienia służby wojskowej Świadkowie Jehowy w tym kraju są skazywani na dwa wyroki pozbawienia wolności o łącznym wymiarze 39 miesięcy. Gdy kończą 18 lat otrzymują powołanie do armii, a w razie odmowy trafiają na 15 miesięcy do obozu wojskowego. Od razu po zakończeniu kary otrzymują wezwanie na ćwiczenia wojskowe, a odmowa powoduje postawienie przed sądem wojskowym i wyrok tym razem na 24 miesiące pozbawienia wolności. Natomiast rezerwiści, którzy przyjęli wierzenia Świadków Jehowy w razie powołania na ćwiczenia otrzymują karę 12 miesięcy więzienia. W czerwcu 2020 roku w więzieniach przebywało 8 członków wspólnoty[5][6].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początki i rozwój działalności | edytuj kod

26 stycznia 1912 roku w czasie okołoziemskiej podróży przybył do Singapuru Charles Taze Russell, który wygłosił wykład. W połowie 1931 roku do Singapuru dotarł Ronald Tippin – Świadek Jehowy z Wielkiej Brytanii, który rozpoczął prowadzenie działalności kaznodziejskiej[7]. Kolejni Świadkowie Jehowy pojawili się w Singapurze w roku 1935. 7 sierpnia 1935 do Singapuru dopłynął dwumasztowy jacht Lightbearer z siedmioosobową załogą, który do grudnia 1937 w Singapurze miał swoją bazę wypadową pozwalającą wypływać do portów na obszarze dzisiejszej Indonezji i Malezji, by głosić w nich dobrą nowinę[8].

W roku 1936 Harold E. Gill, przedstawiciel australijskiego Biura Oddziału, wybrał Singapur na placówkę, umożliwiającą bliższy kontakt z misjonarzami działającymi na Dalekim Wschodzie. Po 18 miesiącach założono pierwszy zbór[9]. Zebrania zborowe przez wiele lat regularnie organizowano w Sali Królestwa przy Exeter Road 8, naprzeciw ruchliwego targowiska.

W kwietniu 1947 roku do Singapuru dotarli dwaj misjonarze, Bill Yaremchuk, absolwent 8 klasy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead oraz Dave Farmer, który ukończył 7 klasę Szkoły Gilead – obaj pochodzenia kanadyjskiego. Przez ponad rok uniemożliwiano im wjazd do Singapuru, pomimo posiadania ważnych wiz[2]. Dołączyli do jedynego wówczas singapurskiego wyznawcy imieniem Joshua[2]. W 1949 roku dołączyło do nich kolejnych sześciu misjonarzy[2].

W 1962 roku z wizytą w tym kraju przebywał Nathan H. Knorr. W roku 1963 w Singapurze odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina[10]. W 1965 roku zakupiono dwupiętrowy budynek w śródmieściu, który służył jako Sala Królestwa dla 4 zborów.

Zakaz działalności i prześladowania | edytuj kod

12 stycznia 1972 roku zdelegalizowano działalność Świadków Jehowy w Singapurze. Dwa dni później wydano nakaz wydalenia misjonarzy Szkoły Gilead – Normana Davida i Gladys Bellotti, którzy mieli opuścić Singapur po 23 latach pobytu[11]. Policja zajęła Salę Królestwa, a publikacje Towarzystwa Strażnica zostały objęte oficjalnym zakazem. Decyzję uzasadniono „szkodliwością dla publicznego dobra i porządku”[12][13]. Powodem miała być odmowa służby wojskowej[14][15]. Rozpoczęły się represje wobec około 200 singapurskich Świadków Jehowy.

W roku 1992 aresztowano kilka osób pod zarzutem posiadania nielegalnych wydawnictw religijnych, zakazanych z mocy Ustawy o publikacjach niepożądanych. W roku 1994 Towarzystwo Strażnica wysłało do Singapuru prawnika, który wniósł do singapurskiego Sądu Najwyższego odwołanie, w którym zakwestionował zasadność zakazu. 8 sierpnia 1994 roku prezes Sądu Najwyższego w Singapurze oddalił apelację[16][11].

W lutym 1995 policja zorganizowała obławę na prywatne domy, w których odbywały się spotkania religijne. Zatrzymano 69 osób[12][15][11]. Wszystkich przewieziono do aresztów śledczych, gdzie niektórych poddano całonocnym przesłuchaniom, wszystkich też oskarżono o uczęszczanie na zebrania Świadków Jehowy i posiadanie publikacji o treści biblijnej. Niektórych izolowano przez 18 godzin, uniemożliwiając im telefoniczne powiadomienia rodzin. Czworo z nich — obywateli Wielkiej Brytanii, Francji i Luksemburga — uwolniono od zarzutów, ale 64 obywatelom Singapuru wytoczono procesy, które odbyły się pod koniec 1995 roku i na początku 1996 roku. Wszystkich oskarżonych skazano. Spośród nich 47 – w wieku od 16 do 72 lat – nie zapłaciło grzywien sięgających tysięcy dolarów i odbyło kary więzienia od jednego do czterech tygodni. Sprawa ta trafiła na łamy prasy wielu krajów świata (Australia, Hongkong, Kanada, Malezja, Stany Zjednoczone)[17][18][19].

Decyzja Sądu Apelacyjnego w Singapurze wydana w 1996 roku uznała prawo poszczególnych członków wyznania Świadków Jehowy do praktykowania swojej religii i propagowania przekonań religijnych. Rząd nie aresztuje Świadków Jehowy za udział w spotkaniach religijnych w prywatnych domach. Nie pozwala jednak organizować publicznych spotkań ani publikować lub importować literatury biblijnej[20].

Według danych z 1998 roku, od 1972 roku ponad 100 Świadków Jehowy w Singapurze zostało skazanych na karę pozbawienia wolności za odmowę odbycia służby wojskowej, w tym niektórzy dwukrotnie[13].

24 kwietnia 2002 roku oficjalny przedstawiciel władz Singapuru w liście skierowanym do Komisji Praw Człowieka ONZ stwierdził, że w państwie tym nie uznaje się prawa do podyktowanej sumieniem odmowy służby wojskowej[11].

W 2008 roku 23 Świadków Jehowy było uwięzionych z wyrokami od 15 do 24 miesięcy. Według danych z listopada 2013 roku w Singapurze więziono 18 Świadków z powodu odmowy pełnienia służby wojskowej[21], według danych z lipca 2014 roku, było ich 16. Według danych z września 2014 roku za podyktowaną sumieniem odmowę służby wojskowej więzionych było 15 Świadków Jehowy, w tym jeden za odmowę udziału w ćwiczeniach wojskowych dla rezerwistów. We wrześniu 2015 roku liczba więzionych za odmowę służby wojskowej ze względu na sumienie liczyła 19, a w czerwcu 2020 roku – 8 osób[11][22][23][5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b United States Department ofU.S.D. State United States Department ofU.S.D., Bureau ofB. Democracy Bureau ofB., Human Rights andH.R. Labor]] Human Rights andH.R., International Religious Freedom Report 2008 – Singapore, 2008 [zarchiwizowane z adresu 2012-01-22]  (ang.).
  2. a b c d Całe życie znajduję radość w spełnianiu woli Boga, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 czerwca 2008, s. 29–31, ISSN 1234-1150 .
  3. United States Department ofU.S.D. State United States Department ofU.S.D., Bureau ofB. Democracy Bureau ofB., Human Rights andH.R. Labor]] Human Rights andH.R., International Religious Freedom Report 2001 – Singapore, 2001 [zarchiwizowane z adresu 2012-01-13]  (ang.).
  4. Watchtower, Kontakt z lokalnym przedstawicielem, jw.org .
  5. a b Watchtower, Więzieni za wiarę. Singapur, jw.org, 7 maja 2020 [dostęp 2020-05-07] .
  6. Watchtower: Imprisoned for Their Faith. Sigapore (ang.). jw.org, 2020-07-02. [dostęp 2020-07-10].
  7. Zaufałem Jehowie z całego serca, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” (nr 14/1975), s. 14-19 .
  8. Watchtower, Nosiciel światła zanosi prawdę biblijną do Azji Południowo-Wschodniej, jw.org, 30 września 2019 [dostęp 2019-09-30] .
  9. Wachtowe, Głoszenie ‛w porze sprzyjającej i uciążliwej’, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, Strażnica - Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, 1986, s. 22-28, ISSN 1234-1150 .
  10. Watchtower, Niezapomniany kongres, jw.org [dostęp 2015-01-01] .
  11. a b c d e Watchtower, Więzieni za wiarę. Singapur, jw.org, 27 sierpnia 2014 [dostęp 2015-11-02] .
  12. a b ChrisCh. Lydgate ChrisCh., Fighting faith of stoic witnesses to repression, „Sydney Morning Herald”, 11 kwietnia 1998 .
  13. a b Refusing to Bear Arms: A worldwide survey of conscription and conscientious objection to military service: Singapore, War Resisters' International, 3 października 1998  (ang.).
  14. Singapore denies religious freedom to Jehovah's Witness – „The Watchman Expositor”
  15. a b Jehovah's Witnesses Jailed in Singapore for Meeting, „Christianity Today”, 8 stycznia 1996  (ang.).
  16. Singapur — klejnot Azji traci swój blask, „Przebudźcie się!”, 8 czerwca 1997, s. 23, ISSN 1234-1169 .
  17. The Ottawa Citizen, 28 grudnia 1995, A10 .
  18. Amnesty International, 22 listopada 1995 .
  19. Asahi Evening News, 19 stycznia 1996, s. 3 .
  20. Bureau ofB. Democracy Bureau ofB., HumanH. Rights HumanH., Labor, 2018 Report on International Religious Freedom: Singapore, [w:] US Departament of State [online], state.gov, 2019 [dostęp 2019-10-06]  (ang.).
  21. Watchtower, Remember Those in Prison, jw.org, 18 listopada 2013 [dostęp 2013-12-10]  (ang.).
  22. Watchtower, Świadkowie Jehowy więzieni za wiarę — wykaz terytorialny, jw.org, 8 stycznia 2018 [dostęp 2020-01-08] .
  23. Watchtower, Jehovah's Witnesses Currently in Prison. Singapore, jw.org, 8 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-08]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Świadkowie Jehowy w Singapurze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy