Światła wielkiego miasta


Światła wielkiego miasta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Światła wielkiego miasta – amerykański czarno-biały, niemy film Charlesa Chaplina z 1931 r.

Spis treści

Obsada | edytuj kod

Opis fabuły | edytuj kod

Scena z filmu

Film Chaplina opowiada o miłości między niewidomą kwiaciarką a „eleganckim trampem” – ulubioną postacią Chaplina. Tramp pragnie zebrać pieniądze na operację oczu ukochanej. Ma szczęście, gdyż ratuje on bogatego jegomościa (pragnącego popełnić samobójstwo), który za to go pokochał, i dostaje od niego pieniądze. Jednak okazuje się, że w mieszkaniu są złodzieje. Tramp dzwoni na policję, ale złodzieje uciekają, ogłuszając bogacza. Gdy przyjeżdża policja, tramp zostaje zatrzymany, gdyż jego kolega zapomina, kim on jest. Wyrywa się jednak i ucieka z pieniędzmi. Daje je dziewczynie. Chwilę potem zostaje złapany przez policję. Po wyjściu z więzienia, włóczęga spotyka ukochaną, która odzyskała wzrok. Ta poznaje go po jakiejś minucie. I tak się kończy Chaplinowski film. Pokazuje on, że najbiedniejsi potrafią być lepsi i być zdolnymi do większych poświęceń od bogaczy.

Varia | edytuj kod

  • Temat muzyczny pojawiający się w scenach z niewidomą dziewczyną z kwiatami[1] to pieśń w typie habanery sprzedawczyni fiołków – La Violetera José Padilli, którego nazwisko nie pojawiło się w czołówce filmu. W lipcu 1934 Charlie Chaplin przegrał proces przed sądem w Paryżu o naruszenie praw autorskich i był zobowiązany do zapłacenia na rzecz kompozytora odszkodowania w wysokości 15 000 ówczesnych franków francuskich z odsetkami od dnia premiery filmu[2].
  • Nakręcono aż 342 duble sceny kupowania kwiatów od niewidomej kwiaciarki. Chaplinowi nie podobał się sposób przedstawienia ważnej dla filmu pomyłki (wzięcia włóczęgi za bogacza)
  • Światła wielkiego miasta to najbardziej pracochłonny film Chaplina. Jego produkcja zajęła mu aż 4 lata (1927 do 1931), zdjęcia zajęły 180 dni.
  • Gęganie na początku filmu jest parodią pierwszego filmu dźwiękowego Śpiewaka jazzbandu; ich wykonawcą był Chaplin.
  • W rankingu opublikowanym w 2001 roku przez Amerykański Instytut Filmowy z okazji stulecia kina, na 100 miejsc Światła wielkiego miasta zajęły 76.
  • Film znalazł się na liście „100 największych filmów w historii kina” opublikowanej w 2005 roku przez magazyn The Times.
  • „Światła wielkiego miasta” to pierwszy film Chaplina w erze dźwięku, aczkolwiek nadal jest utrzymany w konwencji filmu niemego, ścieżka dźwiękowa zawiera podkład muzyczny oraz dźwięki różnych odgłosów, jednak zamiast dialogów nadal są napisy.
  • Był to ulubiony film Orsona Wellesa.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Światła wielkiego miasta (Charles Chaplin w scenie z niewidomą kwiaciarką (Virginia Cherrill)) (ang.). [dostęp 20 listopada 2009].
  2. biografia José Padilli (La Violetera - fragmenty filmów do muzyki kompozytora) (hiszp.). Muzeum José Padilli - strona oficjalna. [dostęp 24 listopada 2009].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Światła wielkiego miasta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy