Światowa Rada Pokoju


Światowa Rada Pokoju w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kraje członkowskie

Światowa Rada Pokoju (ang. World Peace Council, WPC) – międzynarodowa organizacja pozarządowa.

Utworzona została w 1950 roku w Warszawie, podczas II Światowego Kongresu Obrońców Pokoju. W założeniu miała być organem międzynarodowego ruchu pokoju, zainicjowanego pod koniec lat 40. XX wieku. Od początku istnienia do końca lat 80. była uzależniona politycznie i finansowo od Związku Radzieckiego, który rocznie przeznaczał na jej kontrolowanie środki finansowe w wysokości 50 mln dolarów[1].

W 1950 roku Światowa Rada Pokoju była inicjatorką politycznego orędzia nazwanego apelem sztokholmskim.

Po rozpadzie ZSRR została zreorganizowana. Pierwszą siedzibą organizacji były Helsinki. Od 2000 siedziba mieści się w Atenach.

Spis treści

Prezydenci | edytuj kod

Członkowie Rady | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Członkowie Światowej Rady Pokoju.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Christopher Andrew, Oleg Gordijewski, KGB, tłumaczył Rafał Brzeski, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1997, ​ISBN 83-11-08667-2​, str. 442/443

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (organizacja międzynarodowa):
Na podstawie artykułu: "Światowa Rada Pokoju" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy