Świergotka czarnogłowa


Świergotka czarnogłowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Świergotka czarnogłowa[3] (Psephotellus dissimilis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae) pochodzącego z północnej Australii. Nie wyróżnia się podgatunków[4].

Spis treści

Występowanie | edytuj kod

Świergotki czarnogłowe zamieszkują endemicznie północną część Terytorium Północnego w Australii[2]. Żyją w suchych lasach, na terenach zalewowych z przewagą melaleuk (Melaleuca), na łąkach porośniętych trawą Spinifex, na obszarach z kopcami termitów i eukaliptusami rosnącymi wzdłuż rzek i skalistych grzbietów[5].

Charakterystyka | edytuj kod

Samica świergotki czarnogłowej

Morfologia | edytuj kod

Ciało świergotki czarnogłowej ma długość około 26 cm przy masie ciała 50–60 g. Samiec ma czarne ubarwienie wierzchu głowy, czoło i kantarek. Część głowy poniżej oczu, szyja, pierś i brzuch są turkusowoniebieskie. Kuper jest niebieskozielony, a pokrywy podogonowe czerwonopomarańczowe. Skrzydła są ciemnobrązowe z wyraźną żółtą plamą. Ogon jest zielony z białoniebieską końcówką. Dziób jest szary, a oczy brązowe. Samice są bardziej zielone, ich czoło i wierzch głowy jest szarobrązowe. Pokrywy podogonowe są różowoszare. Młode osobniki mają ubarwienie podobne do samic[5].

Zachowanie | edytuj kod

Świergotki zwykle widziane są w parach lub małych grupach. Poza sezonem lęgowym w miejscach, gdzie dostępne jest pożywienie, gromadzą się w grupy do 100 osobników. W upalne dni chowają się między liśćmi[5].

Lęgi | edytuj kod

Sezon lęgowy świergotek czarnogłowych trwa od końca stycznia do połowy kwietnia. Gnieżdżą się w termitierach[6]. Samica składa tam 4–6 jaj[5]. Średnio z połowy z nich wykluwają się młode[6]. Inkubacja trwa 19 dni, młode są samodzielne po 5 tygodniach[5].

Pożywienie | edytuj kod

Świergotki te żywią się nasionami głównie traw wieloletnich, rzadziej jednorocznych oraz roślin zielnych. Często zdobywają pożywienie w pobliżu ostrolotów szarych (Artamus cinereus), najprawdopodobniej w celu unikania drapieżników[7].

W hodowlach | edytuj kod

Świergotki czarnogłowe są mało spotykane w hodowlach[8], chociaż w niektórych europejskich krajach są dosyć popularne[5]. Wyhodowano dużo mutacji barwnych, lecz większość z nich jest rzadka[8], niektóre są dostępne tylko w Australii[9]. Najbardziej rozprzestrzenioną mutacją jest żółta[8]. Podstawą diety świergotek w niewoli są nasiona. Podawane są też między innymi owoce, warzywa i kwiaty[8].

Status | edytuj kod

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje świergotkę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 2000 roku; wcześniej – od 1994 roku miała ona status gatunku niższego ryzyka / bliskiego zagrożenia (LR/NT – Lower Risk / Near Threatened), a od 1988 roku – gatunku zagrożonego (T – Threatened). W 2000 roku liczebność populacji na wolności szacowano na 20 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny. Zasięg występowania tego gatunku zmniejszył się, prawdopodobnie w wyniku nadmiernego wypasu i niewłaściwych reżimów wypalania traw. Gatunek ten może być czasami nielegalnie odławiany w celu handlu ptakami, ale nie stanowi to obecnie poważnego zagrożenia, ponieważ już jest powszechny w niewoli i łatwy w rozmnażaniu[2]. Został wymieniony w Załączniku I konwencji CITES[10].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Psephotus dissimilis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] [dostęp 2020-08-18]  (ang.).
  2. a b c Psephotellus dissimilis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online]  (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Platycercini Selby, 1836 (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-18].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-18].
  5. a b c d e f Hooded Parrot (Psephotellus dissimilis), [w:] Parrot Encyclopedia [online], World Parrot Trust [dostęp 2020-08-18]  (ang.).
  6. a b M.A.M.A. Reed M.A.M.A., S.C.S.C. Tidemann S.C.S.C., Nesting Sites of the Hooded Parrot Psephotus dissimilis in the Northern Territory, „Emu”, 94 (4), 1994, s. 225–229, DOI10.1071/mu9940225, ISSN 1448-5540 [dostęp 2020-08-09]  (ang.).
  7. S.S. Garnett S.S., G.G. Crowley G.G., Feeding Ecology of Hooded Parrots Psephotus dissimilis During the Early Wet Season, „Emu”, 95 (1), 1995, s. 54–61, DOI10.1071/mu9950054, ISSN 1448-5540 [dostęp 2020-08-09]  (ang.).
  8. a b c d Hooded Parrot (ang.). Aviculture Hub. [dostęp 2020-08-18].
  9. Breeding Hooded Parrots (ang.). Australian Gouldian. [dostęp 2020-08-18].
  10. Psephotus dissimilis (ang.). W: Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2020-10-09].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Świergotka czarnogłowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy