Żałoba przystoi Elektrze


Żałoba przystoi Elektrze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żałoba przystoi Elektrze (ang. Mourning Becomes Electra) – amerykański dramat filmowy z 1947 w reżyserii Dudleya Nicholsa. Film powstał na podstawie sztuki Eugene’a O’Neilla pod tym samym tytułem.

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Akcja filmu dzieje się Nowej Anglii tuż po wojnie secesyjnej. Zmęczony wojną Ezra Mannon (Raymond Massey) wraca do swojej nieszczęśliwej żony Christine (Katina Paxinou) i córki Lavinii (Rosalind Russell). Podczas jego pobytu na wojnie Christine zakochuje się w Adamie Brancie (Leo Genn). Na drodze do ich szczęścia stoi jej mąż Ezra. Kochankowie postanawiają zamordować mężczyznę. Córka Lavinia postanawia pomścić jego śmierć i namawia do zemsty wracającego z wojny brata Ezry, Orina (Michael Redgrave). Jest to wzorowane na mitycznym wątku rodzeństwa Elektry i Orestesa.

Obsada | edytuj kod

Nagrody i nominacje | edytuj kod

Nagroda Akademii Filmowej

Złoty Glob

Ciekawostki | edytuj kod

Podczas 20. ceremonii wręczenia Oscarów Rosalind Russell była faworytką publiczności. Aktorka nie czekając na odczytanie werdyktu wstała ze swojego miejsca. Jednak nagrodę otrzymała Loretta Young za rolę w Córce farmera.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Żałoba przystoi Elektrze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy