Żona i nie żona (film)


Żona i nie żona (film) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żona i nie żona – polski film fabularny z 1939 roku, zrealizowany na podstawie powieści Stefana Kiedrzyńskiego pod tym samym tytułem.

Spis treści

O filmie | edytuj kod

Film został zrealizowany z okazji jubileuszu 40-lecia pracy kierownika artystycznego filmu Żona i nie żona Edwarda Puchalskiego, pioniera polskiej kinematografii i reżysera teatralnego. Obraz porusza modną w przedwojennej kinematografii tematykę erotyczno–psychologiczną. Film zrealizowany przed wybuchem II wojny światowej, wszedł na ekrany już w trakcie wojny. Kilka dni po premierze (28 lutego 1941) za współpracę z niemieckim okupantem został zastrzelony aktor Igo Sym.

Fabuła | edytuj kod

Zawiedziona dotychczasowym życiem Irena odchodzi od swego męża Zenona, wyjeżdżając do Paryża. Prowadzi tam swobodne życie w towarzystwie swego kochanka Duvala. Dowiaduje się o tym zazdrosny o nią milioner Geist, jej skryty adorator, który podstępnie doprowadził do rozstania z mężem, będąc jego fałszywym przyjacielem. Zdesperowany Zenon, który usiłuje popełnić samobójstwo, trafia pod opiekę pielęgniarki Nelly, zajmującej się również małą Tolą; rodzi się między nimi więź uczuciowa. Tymczasem Irena, wezwana przez planującego z nią ślub milionera, powraca do Warszawy, gdzie następują dalsze komplikacje pomiędzy nią, Geistem, kochankiem i mężem.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Żona i nie żona (film)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy