Żywy Różaniec


Żywy Różaniec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gazeta „Rosaire Vivant” edytowana przez Pauline Marie Jaricot

Żywy Różaniecmiędzynarodowy ruch religijny założony w XIX w. przez Pauline-Marie Jaricot. Ma charakter modlitewny, a jego celem jest wspomaganie misji.

Uczestnictwo w Żywym Różańcu polega na przynależności do grupy zwanej różą. Każda osoba z róży przez miesiąc odmawia jedną z tajemnic różańcowych. Pierwotnie róża liczyła 15 osób, obecnie zaś – po modyfikacji różańca przez Jana Pawła II – 20 osób (ciągle jednak istnieją grupy modlące po 15 osób – według tradycyjnego układu różańca)[1].

W Polsce ruch ten jest bardzo rozpowszechniony, przyjmuje też formy Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci, Nieustającego Różańca Papieskiego czy Różańca Rodziców[2]. Na poziomie diecezji ustanawiani są w ramach „duszpasterstwa specjalistycznego” duszpasterze diecezjalni „Żywego Różańca”.

Przypisy | edytuj kod

  1. Żywy Różaniec – co to takiego?. krakow.sercanie.pl [dostęp 2019-12-01]
  2. Różaniec Rodziców

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Żywy Różaniec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy