Željko Joksimović


Željko Joksimović w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Željko Joksimović (cyr. Жељко Јоксимовић; ur. 20 kwietnia 1972 w Belgradzie) – serbski piosenkarz, kompozytor, producent muzyczny i multiinstrumentalista, jeden z najpopularniejszych artystów zarówno na Bałkanach, jak i w krajach Europy Środkowej i Wschodniej; dwukrotny uczestnik Konkursu Piosenki Eurowizji: w 2004 (jako reprezentant Serbii i Czarnogóry) i 2012 roku (jako reprezentant Serbii).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodził się w Belgradzie, a dorastał w Valjevie[1]. Jest synem Serba i Czarnogórki.

Posługuje się biegle sześcioma językami: serbskim, greckim, angielskim, rosyjskim, polskim i francuskim[2]. Potrafi grać na dwunastu różnych instrumentach muzycznych, w tym m.in.: na akordeonie, pianinie, gitarze i perkusji.

W 1997 roku ukończył Uniwersytet Muzyczny w Belgradzie i rozpoczął profesjonalną karierę muzyczną.

Kariera | edytuj kod

1997–2003: Amajlija, Rintam i 111 | edytuj kod

Joksimović podczas występu w 49. Konkursie Piosenki Eurowizji, maj 2004

W wieku dwunastu lat zdobył tytuł „Pierwszego Akordeonu Europy” podczas międzynarodowego festiwalu muzycznego w Paryżu. W 1998 roku wygrał główną nagrodę na festiwalu Pjesma Mediterana z piosenką „Pesma sirena”, co dało mu szansę zaprezentowania utworu na konkursach na Białorusi. Na dwóch z nich zdobył tytuł „Grand-Prix”[3].

W 1999 roku podpisał kontrakt z wytwórnią płytową City Records, należącą do prywatnej serbskiej stacji telewizyjnej RTV Pink. Jego pierwszy album studyjny, zatytułowany Željko Joksimović (Amajlija), zawierał osiem piosenek, w tym single „Pesma sirena” oraz „7 godina”, który napisał we współpracy z Lentiną Vukomanović[4]. Utwór dotarł do pierwszego miejsca krajowych list przebojów, stając się przebojem w krajach byłej Jugosławii. W 2000 roku ukazała się druga płyta długogrająca wokalisty sygnowana jego imieniem i nazwiskiem (często nazywana takżeRintam)[5]. Na krążku znalazło się dziewięć utworów, w tym m.in. „Vreteno”, „Balada”, „Gadura” czy „Sta ce meni vise od toga” nagrany w duecie z Harisem Dzinovicem. Pod koniec 2000 roku wytwórnia City Records ogłosiła album najlepiej sprzedającym się krążkiem roku, a wiele piosenek z tej płyty przez wiele tygodni znajdowało się na pierwszych miejscach radiowych i telewizyjnych list przebojów. W tym samym roku otrzymał trzykrotnie tytuł Piosenkarza roku.

W 2002 roku na rynku ukazała się trzecia płyta Joksimovicia zatytułowana 111, która dotarła na pierwsze miejsce list najchętniej kupowanych albumów w Serbii i innych krajów regionu[6]. W kolejnym roku napisał utwór „Čija si” dla macedońskiego piosenkarza Toše Proeskiego, z którą ten wygrał festiwal Beovizija 2003, pełniący funkcję serbsko-czarnogórskich eliminacji do 48. Konkursu Piosenki Eurowizji. W międzyczasie skomponował i wydał singel „Ledja o ledja”[7].

2004–2007: Konkurs Piosenki Eurowizji i IV | edytuj kod

W 2004 roku wziął udział z utworem „Lane moje[8] w krajowych selekcjach Evropesma 2004 do 49. Konkursu Piosenki Eurowizji[9]. Wygrał koncert finałowy, zostając pierwszym w historii reprezentantem Serbii i Czarnogóry podczas finału Eurowizji w Stambule[10]. W maju wystąpił w półfinale i z pierwszego miejsca awansował do sobotniego finału[11]. Zajął w nim drugie miejsce w końcowej klasyfikacji, zdobywając łącznie 263 punkty, w tym maksymalne noty 12 punktów z Austrii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Szwecji, Słowenii, Szwajcarii i Ukrainy[12]. Podczas obu występów na scenie towarzyszyła mu Orkiestra Ad Hoc w składzie: Tijana Miloševič (skrzypce), Rastko Aksentijević (djembe), Miloš Nikolić (piszczałka) i Branko Popović[13], natomiast przewodniczącą całej delegacji kraju była Aleksandra Rogeyić[14]. Po finale konkursu otrzymał Nagrodę Dziennikarzy im. Marcela Bezençona przyznawaną przez akredytowane media najlepszej ich zdaniem propozycji konkursowej[15]. Piosenka „Lane moje” została również nagrana w wersji angielskiej („Good Bye”) i wydana na singlu przez międzynarodową wytwórnię fonograficzną Warner Music[16].

Po sukcesie odniesionym w Konkursie Piosenki Eurowizji podpisał kontrakt płytowy z agencją Minacord Production oraz zaczął pracować i komponować we własnym studiu nagraniowym. W sierpniu zagrał koncert w greckim mieście Marusi na południu Aten, gdzie odbywały się w tym czasie Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004[17]. W tym samym roku nawiązał współpracę z bośniackim wokalistą Dino Merlinem, z którym napisał i nagrał piosenkę „Superman”[18].

Joksimović i Jovana Janković podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2008

W 2005 roku skomponował utwór „Jutro” dla Jeleny Tomašević, z którym wokalistka zajęła drugie miejsce w finale krajowych eliminacji do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji[19]. W czerwcu tego samego roku otworzył własną rozgłośnię radiową Radio Lane[20], a w październiku napisał i wydał singel „I Live My Life for You”, nagrany w duecie z austriacką wokalistką Tamee Harrison[21]. W tym samym czasie napisał swoją pierwszą partyturę filmową, tworząc oficjalną ścieżkę dźwiękową do produkcji Ivkova slava, a także wydał swój czwarty album studyjny zatytułowany IV (Ima nešto u tom što me nećes)[22], który osiągnął wynik ponad 800 tysiącach sprzedanych kopii na terenie byłej Jugosławii.

W 2006 roku skomponował utwór „Lejla” dla bośniackiego zespołu Hari Mata Hari, z którym formacja zajęła trzecie miejsce dla Bośni i Hercegowiny w finale 51. Konkursu Piosenki Eurowizji. Po finale konkursu Joksimović został wyróżniony Nagrodą Kompozytorów im. Marcela Bezençona. przyznawaną przez twórców wszystkich propozycji eurowizyjnych biorących udział w konkursie w 2006 roku. W kolejnym roku wydał swoją drugą płytę kompilacyjną zatytułowaną Platinum Collection, na której znalazły się jego najpopularniejsze utwory oraz dwa nowe single – „Devojka” i „Nije do mene”[23]. W tym samym roku skomponował także muzykę do seriali Ranjeni orao i Ono nase sto nekad bejase oraz wystąpił na koncercie w Belgradzkiej Arenie przed 18-tysięczną publicznością. Zapis filmowy z widowiska został wydany na płycie koncertowej pt. Beogradska Arena Live (CD + DVD)[24][25].

2008–2011: Ljubavi | edytuj kod

Na początku 2008 roku napisał utwór „Oro” dla Tomašević, z którym wygrała finał krajowych eliminacji eurowizyjnych Beovizija 2008[26], zostając tym samym reprezentantką Serbii podczas 53. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Belgradzie. Pod koniec marca publiczna telewizja Radio-Televizija Srbije (organizator widowiska) poinformowała, że Joksimović i Jovana Janković poprowadzą wszystkie koncerty konkursowe[27]. Tomašević zajęła ostatecznie szóste miejsce w finałowym podsumowaniu.

Joksimović podczas prób do występu w finale 57. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2012

W 2009 roku wydał swój piąty album studyjny, zatytułowany Ljubavi, który promowany był przez singel o tym samym tytule oraz piosenkę „Žena za sva vremena”[28]. W czerwcu 2010 roku wystąpił podczas największego koncertu w swoim życiu, grając w Asim Ferhatović Hase Stadium w Sarajewie przez 40-tysięczną publicznością.

Od 2012: Nowe albumy i Konkurs Piosenki Eurowizji | edytuj kod

W 2011 roku ukazały się jego dwie nowe płyty kompilacyjne: Najlepše balade[29] i Od srca na dar[30]. W listopadzie tego samego roku krajowa telewizja publiczna potwierdziła wewnętrzny wybór Joksimovicia na reprezentanta Serbii podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w maju 2012 roku w Baku. Podczas widowiska zaprezentował utwór „Nije ljubav stvar” (ang. „Synonym”), który stworzył we współpracy z tekściarzami: Mariną Tucaković i Milošem Roganoviciem. Przed rozegraniem konkursu piosenka była jednym z faworytów do wygrania w głosowaniu fanów widowiska[31]. Wokalista zaśpiewał go podczas drugiego półfinału i zakwalifikował się do stawki finałowej z drugiego miejsca, zajmując ostatecznie trzecie miejsce w finale imprezy.

W 2015 roku Joksimović skomponował utwór „Adio” dla czarnogórskiego piosenkarza Nenada „Kneza” Kneževicia, z którym ten reprezentował Czarnogórę podczas 60. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Wiedniu[32][33].

Życie prywatne | edytuj kod

20 stycznia 2012 roku poślubił Jovanę Janković. Ślub pary odbył się na Malediwach[34][35][36].

Dyskografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Zeljko Joksimovic (ang.). bebo.com. [dostęp 2012-08-29].
  2. Željko Joksimović: Ne promatram se kao da sam zgodan! (serb.). dnevnik.hr, 2010-12-11. [dostęp 2012-08-29].
  3. Željko Joksimović – početna strana (serb.). zeljkojoksimovic.com. [dostęp 2012-08-29].
  4. Željko Joksimović – Željko Joksimović (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  5. Željko Joksimović – Željko Joksimović (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  6. Željko Joksimović – 111 (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  7. Željko Joksimović – Leđa O Leđa (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  8. Gordon Roxburgh: Serbia & Montenegro awaited right song to return (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-06. [dostęp 2014-12-11].
  9. Details on Serbia-Montenegro National Final (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-02-11. [dostęp 2014-12-10].
  10. Serbia & Montenegro National Final 2004 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2014-12-10].
  11. Eurovision Song Contest 2004 Semi-Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-12-10].
  12. Eurovision Song Contest 2004 Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-12-10].
  13. Serbia & Montenegro – 2004 (ang.). diggiloo.net. [dostęp 2014-11-02].
  14. Gordon Roxburgh: Zeljko Joksimovic: “I want people to cry” (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-09. [dostęp 2014-12-11].
  15. Gordon Roxburgh: Serbia & Montenegro and Cyprus win awards (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-05-16. [dostęp 2014-12-10].
  16. Željko Joksimović – Good Bye / Lane Moje (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  17. ESCToday: Olympics: Željko to give concert in Athens (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-08-14. [dostęp 2014-12-22].
  18. ESCToday: Zeljko and Dino Merlin score number one hit (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-08-21. [dostęp 2014-12-22].
  19. Serbia & Montenegro National Final 2005 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2014-12-10].
  20. ESCToday: Zeljko Joksimovic launches Radio Lane (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2005-06-01. [dostęp 2016-08-22].
  21. Željko Joksimović & Tamee Harrison – I Live My Life For You (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  22. Željko Joksimović – Ima Nešto U Tom Što Me Nećeš (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  23. Željko Joksimović – The Platinum Collection (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  24. Željko Joksimović – „Beogradska Arena Live” (ang.). yu4you.com. [dostęp 2014-12-10].
  25. Željko Joksimović – Beogradska Arena Live 20. April '07 (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  26. Serbian National Final 2008 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2014-12-10].
  27. Fotis Konstantopoulos: EUROVISION 2008 Jovana Janković & Željko Joksimović the hosts (ang.). oikotimes.com, 2008-03-04. [dostęp 2014-12-11].
  28. Željko Joksimović – Ljubavi (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  29. Željko Joksimović – Najlepše Balade (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  30. Željko Joksimović – Od Srca Na Dar (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-12-10].
  31. Victor Hondal: OGAE 2012 poll: Sweden wins by landslide (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2012-05-25. [dostęp 2014-12-11].
  32. Maciej Błażewicz: Joksimović (znów) wraca na Eurowizję (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2015-02-19. [dostęp 2015-02-19].
  33. Jakov I. Leon: Željko Joksimović writes the Eurovision entry for Montenegro (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2015-02-19. [dostęp 2015-02-19].
  34. Zeljko & Jovana Just Married (ang.). oikotimes.com, 2012-01-20. [dostęp 2014-12-11].
  35. Zeljko and Jovana married in Maldives (ang.). ilkar.blogspot.com. [dostęp 2012-01-21].
  36. Zeljko and Jovana got married in the Maldives (ang.). balkanika.tv. [dostęp 2014-12-11].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Željko Joksimović" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy