100 Dywizja Piechoty Lekkiej (III Rzesza)


100 Dywizja Piechoty Lekkiej (III Rzesza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

100 Dywizja Piechoty Lekkiej (niem. 100. leichten Infanterie-Division) – dywizja wchodząca w skład 6 Armii, walczyła podczas bitwy stalingradzkiej, gdzie została okrążona i rozbita. Jej dowódcą był generał porucznik Werner Sanne.

W kwietniu 1943 r. jednostkę odtworzono jako 100 Dywizję Strzelców.

Spis treści

Skład dywizji | edytuj kod

  • 54. pułk strzelców
  • 227. pułk strzelców
  • 83. pułk artylerii
  • 100. batalion zwiadowczy
  • 100. batalion niszczycieli czołgów
  • 100. batalion inżynierski
  • 100. batalion sygnalizacyjny
  • 100. batalion naprawy polowej
  • 100. dywizyjny oddział zaopatrzenia
  • 369 (Chorwacki) Pułk Piechoty (dołączony w październiku 1941 r.)
Dowódca
  • Generalleutnant Werner Sanne, od 10 kwietnia 1940 do stycznia 1943[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Mitcham jr. 2010 ↓, s. 244-245.

Bibliografia | edytuj kod

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "100 Dywizja Piechoty Lekkiej (III Rzesza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy