111P/Helin-Roman-Crockett


111P/Helin-Roman-Crockett w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

111P/Helin-Roman-Crockettkometa krótkookresowa, należąca do grupy komet typu Enckego.

Spis treści

Odkrycie | edytuj kod

Kometa została odkryta 5 stycznia 1989 roku przez Eleanor Helin na płytach fotograficznych Palomar Schmidt wykonanych w Obserwatorium Palomar 2 i 3 stycznia przez Rona Helina, Briana Romana oraz Randy Crockett. Nazwa komety pochodzi więc od nazwisk wszystkich osób mających swój udział w odkryciu.

Orbita komety i właściwości fizyczne | edytuj kod

Orbita komety 111P/Helin-Roman-Crockett mieści się w pasie głównym planetoid. Jej peryhelium znajduje się w odległości 3,70 j.a., aphelium zaś 4,62 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 8,49 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 4,23˚.

Z obliczeń wykonanych przez zespół dr. Katsuhito Ohtsuki wynika, że kometa 111P/Helin-Roman-Crockett w latach 1967–1985 była tymczasowym satelitą Jowisza, wykonując wokół niego trzy pełne okrążenia. Jest więc jedną z zaledwie pięciu komet przechwyconych przez największą z planet Układu Słonecznego. Komety tego typu określa się mianem quasi-Hilda od rodziny planetoidy Hilda, której członkowie znajdują się na nietypowych orbitach wskutek oddziaływania Jowisza. Na orbicie wokół Jowisza kometa ta znajdzie się ponownie w latach 2068-2086, wykonując sześć okrążeń wokół niego, a w jeszcze dalszej przyszłości 111P/Helin-Roman-Crockett stanie się kolejnym księżycem tej planety.

Jądro tej komety ma rozmiary około 1,2 km.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "111P/Helin-Roman-Crockett" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy