111 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych


111 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

111 Samodzielna Kompania Czołgów Lekkich [a]pododdział broni pancernych Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Kompania nie występowała w organizacji pokojowej wojska. Została sformowana, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w dniach 31 sierpnia – 5 września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej przez 2 batalion pancerny z Żurawicy jako oddział dyspozycyjny Naczelnego Wodza. Na wyposażeniu posiadała 15 czołgów wolnobieżnych Renault FT-17. Dowódcą kompanii był kpt. br. panc. Bohdan Gadomski[b], który w 1940 roku został zamordowany w Charkowie[3].

Spis treści

Działania bojowe | edytuj kod

7 września, transportem kolejowym, skierowano ją z Przemyśla pod Siedlce na zapasowe miejsce postoju Naczelnego Dowództwa. 9 września na skutek zerwania torów podczas ataku niemieckich bombowców pod Łukowem Podlaskim, kompania została odcięta od reszty transportu. Po wyładowaniu zajęła rejon w lesie na południe od Łukowa[4].

12 września dwa czołgi stanowiące ubezpieczenie rejonu kompanii zostały zniszczone przez oddziały Dywizji Pancernej „Kempf”. Pozostałe czołgi zaopatrzone 13 września w paliwo przez 62 dywizjon pancerny, odjechały na południe. Przed Radzyniem skończyły się materiały pędne i 16 września wozy te, już bez paliwa i załóg, zostały zdobyte przez oddziały niemieckiej 3 Armii [4].

Organizacja wojenna samodzielnej kompanii czołgów lekkich | edytuj kod

Czołg Renault FT 17 Motocykl Sokół 1000

Skład kompanii lekkich czołgów wolnobieżnych Renaut FT–17[5]:
Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • patrol łączności
  • patrol sanitarny

Razem w dowództwie

1 oficer, 2 podoficerów, 10 szeregowców; 1 samochód osobowo-terenowy, 3 motocykle.

Trzy plutony czołgów, w każdym:

1 oficer, 5 podoficerów, 7 szeregowców 5 czołgów, 1 motocykl

Pluton techniczno-gospodarczy

  • sekcja warsztatowa
  • sekcja gospodarcza
  • sekcja transportowa
  • załogi zapasowe

Razem w plutonie

1 oficer, 17 podoficerów, 21 szeregowców 5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Ogółem w kompanii

5 oficerów, 34 podoficerów, 52 szeregowców 15 czołgów, 7 samochodów, 7 motocykli

Uwagi | edytuj kod

  1. Nazywana również kompanią czołgów wolnobieżnych lub kompanią lekkich czołgów wolnobieżnych Renault.
  2. Kpt. br. panc. Bohdan Gadomski (ur. 18 października 1906 roku) był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Pełnił służbę w 6 bpanc. we Lwowie na stanowisku dowódcy szwadronu pancernego[1]. 19 maja 1939 roku został przeniesiony do 2 bpanc. w Żurawicy[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 235.
  2. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 122.
  3. Szubański 2011 ↓, s. 302.
  4. a b Nawrocki 1992 ↓, s. 33.
  5. Szubański 2011 ↓, s. 60.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Antoni Nawrocki: 2 Batalion Pancerny. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1992. ISBN 83-85621-19-9.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 978-83-11-12106-5.
Na podstawie artykułu: "111 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy