1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia


1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Samolot Handley Page Halifax II – takimi samolotami dokonywano zrzutów Samolot Consolidated B-24 Liberator – takimi samolotami dokonywano zrzutów Załoga „Liberatora” z 1586 Eskadry Specjalnego Przeznaczenia po powrocie z misji nad Warszawą. Lotnisko Brindisi

1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia (ang. No. 1586 Flight RAF) – eskadra lotnicza sformowana z polskiej Eskadry „C”, pochodzącej z rozformowanego Dywizjonu 301, a wchodzącej w skład 138 Dywizjonu RAF(ang.). Po wykonaniu zadań transportu osób i wyposażenia na tereny okupowane, przekształcona w Dywizjon 301.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Eskadra C | edytuj kod

Dywizjon 301, po intensywnych operacjach bombardowania, z uwagi na duże straty i trudności w uzupełnieniu stanów załóg, 31 marca 1943 został rozwiązany. Z 7 załóg oraz 76 osób personelu pomocniczego sformowano 1 kwietnia 1943 polską Eskadrę „C” w składzie brytyjskiego 138 Dywizjonu Specjalnego Przeznaczenia RAF. Pozostali lotnicy zostali przeniesieni do innych polskich dywizjonów bombowych, głównie Dywizjonu 300[1][2].

Dywizjony (138, 161 oraz 148) Specjalnego Przeznaczenia, stacjonujące w bazie RAF Tempsford działały na zlecenie Kierownictwa Operacji Specjalnych (ang. Special Operations Executive, SOE) dokonując zrzutów agentów i sprzętu do krajów okupowanych. W dywizjonach tych służyło też od listopada 1941 kilka załóg polskich [10].
Używano czterosilnikowych samolotów Halifax oraz dysponującym nieco większym zasięgiem B-24 Liberator. Wykonywały loty ze zrzutami cichociemnych oraz wyposażenia dla Armii Krajowej w Polsce trasą nad morzem Północnym i Danią. Po zwiększeniu niemieckiej obrony przeciwlotniczej w Danii, trasę wydłużono nad Szwecję – czas każdej wyprawy nad Polskę wynosił nawet do 16 godzin – ledwo starczało paliwa na powrót.

Eskadra „C” 4 listopada 1943 została wyłączona z 138 Dywizjonu[2].

Eskadra 1586 | edytuj kod

Eskadra „C” została włączona do formowanej samodzielnej polskiej 1586 Eskadry podporządkowanej dowódcy 334 Skrzydła Specjalnego Przeznaczenia (334 Wing). W pismach służbowych polskich władz eskadra ta nadal była określana jako 301 Dywizjon Ziemi Pomorskiej[1].

Równocześnie została ona przebazowana drogą lotniczą i morską na lotnisko Sidi Amor koło Tunisu. Lotnisko było słabo wyposażone logistycznie i kwaterunkowo. Ale już 15 grudnia 1943 jeden Liberator i dwa Halifaxy wykonały pierwszy lot nad teren okupowanej Polski. Z tego lotniska wykonano jeszcze tylko raz lot do Polski, załogi wracając lądowały na lotnisku Campo Cassale w Brindisi – od 22 grudnia 1943 nowej bazy 1586 Eskadry. Z Brindisi odległość do Krakowa wynosiła 1000 km, a do Warszawy 1250–1500 km zależnie od trasy.

Etat eskadry wzrósł do 10 załóg, przy 6 samolotach (3 Halifaxy i 3 Liberatory), a do czerwca 1944 do 12 załóg i 12 samolotów (9 Halifaxów i 3 Liberatory) [5]. W 1943 roku 1586 Eskadra wykonała 27 lotów do Polski z kurierami i cichociemnymi oraz zrzutami dla Armii Krajowej oraz 108 do innych krajów. W 1944 eskadra dokonywała zrzutów dla powstania warszawskiego, ponosząc dotkliwe straty w załogach i sprzęcie. Naczelny Wódz 15 września 1944 nadał eskadrze tytuł „Obrońców Warszawy”[3].

 Osobny artykuł: Loty bojowe i transportowe do Polski (1941–1945).

Rozformowanie eskadry | edytuj kod

W drugiej połowie września 1944 brytyjskie Air Ministry zatwierdziło przekształcenie 1586 Eskadry Specjalnego Przeznaczenia w Dywizjon 319. Stan dywizjonu to 20 załóg oraz 16 samolotów. Na prośbę polskiego dowództwa 7 listopada 1944 Air Ministry przystało na zmianę nazwy z 319 na 301 Dywizjon do Zadań Specjalnych. Dywizjon dalej stacjonował w Campo Cassale do kwietnia 1945[2].

Personel eskadry | edytuj kod

Personel latający

Odznaczenia lotników | edytuj kod

Trzech lotników z tej Eskadry zostało odznaczonych Krzyżem Złotym IV klasy Orderu Virtuti Militari. Byli nimi:

Samoloty | edytuj kod

  1. Oznaczenia samolotów:.
  2. Jako Eskadra „C” 138 Dywizjonu, m.in. BB309 NF-T, BB330-C, BB340-D, HR666-E, HX161-M, JD154-V, JD156-W, JD171-P, JD319-A, JD362-L, JN911-Z, LW281-W.
  3. Dodatkowo 3 szt.: BZ858 NF-F, BZ859-J, BZ860-U.
  4. Jako 1586 Eskadra do Zadań Specjalnych: JD319 GR-A, JD362-L, JN911-Z, JP171-B, JP177-P, JP180-V, JP181-C, JP207-E, JP222-E, JP236-A, JP249-M, JP252-D, JP281-L, LW272-D, LW284-T.
  5. BZ859 GR-J, BZ860-U, BZ949-T, BZ965-S.
  6. BB412-C, JD319-G, JP161-N, JP220-C, JP230-N, JP236-A, JP251-P, JP252-L, JP254-D, JP283-G, JP295-P.
  7. EV978-R, EW275-R, EW278-U, KG827-U, KG890-S, KH101-R, KH151-S.

Straty w personelu i sprzęcie | edytuj kod

  1. a b c 1586 Eskadra.
  2. Internowani w Szwecji.
  • Dane ustalone na podstawie[4][5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Król 1982 ↓.
  2. a b c Mroczkowski i Olejko 2011 ↓.
  3. Przemyski 1992 ↓.
  4. Bieniecki 2005 ↓.
  5. Bieniecki 2007 ↓.

Bibliografia | edytuj kod

  • WacławW. Król WacławW., Polskie dywizjony lotnicze w Wielkiej Brytanii 1940-1945, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, ISBN 83-11-06745-7 .
  • Andrzej PawełA.P. Przemyski Andrzej PawełA.P., Z pomocą żołnierzom Podziemia, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1991 .
  • KajetanK. Bieniecki KajetanK., Lotnicze wsparcie AK, Bellona, 2005 .
  • KajetanK. Bieniecki KajetanK., Polskie załogi nad Europą 1941-1945. Polacy w operacjach specjalnych, Bellona, 2007, ISBN 978-83-11-10235-4 .
  • KrzysztofK. Mroczkowski KrzysztofK., AndrzejA. Olejko AndrzejA., Nocnych Lotów Świadectwa, Acta Aeronautica, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, 2011, ISBN 978-83-931259-1-3 .
Kontrola autorytatywna (Klucz):
Na podstawie artykułu: "1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy