17 Dywizja Piechoty (LWP)


17 Dywizja Piechoty (LWP) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

17 Dywizja Piechoty (17 DP) – związek taktyczny piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Dywizja została sformowana w sierpniu 1945 roku na bazie 2 zapasowego pułku piechoty według etatów pokojowych o stanie osobowym 6200 żołnierzy [1]. Całością sił stacjonowała w garnizonie Kraków. Weszła w skład Krakowskiego Okręgu Wojskowego. W 1946 roku dywizja została rozformowana[2] [3]. W okresie od 31 lipca 1945 roku do lutego 1946 roku dywizją dowodził pułkownik Aleksander Sadowski.

Skład organizacyjny | edytuj kod

W nawiasach podano numery poczty polowej poszczególnych oddziałów dywizji.

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozkaz organizacyjny ND WP nr 00156/Org. z 29 czerwca 1945
  2. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 39.
  3. Rozkaz organizacyjny ND WP nr 0343/Org. z 27 grudnia 1945

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • M. Szczurowski – "Słownik biograficzny wyższych dowódców LWP", s. 122-124.
Na podstawie artykułu: "17 Dywizja Piechoty (LWP)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy