1 Pułk Ułanów (Królestwo Kongresowe)


1 Pułk Ułanów (Królestwo Kongresowe) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Oficer i kawalerzysta 1. Pułku Ułanów w czasie powstania listopadowego Książę Oranii Wilhelm- patron i szef 1 Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego Tradycje pułku w II RP kontynuował 1 Pułk Ułanów Krechowieckich Ułan 1 Pułku Ułanów

1 Pułk Ułanówoddział jazdy Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

Sformowany w 1815[1]. Od 5 czerwca 1825 - Pułk Ułanów Jego Królewiczowskiej Mości Księcia Oranii Nr 1[2]. Składał się z czterech szwadronów i piątego rezerwowego. Szwadrony pierwszy i drugi stanowiły 1 dywizjon, a trzeci i czwarty wchodziły w skład 2 dywizjonu. Szwadron dzielił się na dwa półszwadrony, każdy półszwadron na dwa plutony, każdy pluton na półplutony czyli sekcje. Pluton dzielił się także na oddziały, czyli trójki, po trzy roty każdy[3]. Wchodził w skład 1 brygady Dywizji Ułanów Królestwa Kongresowego[4].

Ubiór | edytuj kod

Barwą pułku był kolor karmazynowy[5]. Kurtka ułańska granatowa z wyłogami i wypustkami i kołnierzem barwy karmazynowej[a] Czapka barwy karmazynowej[a]. Na kokardach przy czapkach oficerowie nosili złocone krzyże kawalerskie.

Kołnierze na surdutach, lejbikach i płaszczach barwy karmazynowej. Na guzikach i na czapkach numer 1.

Chorągiewki ułanów karmazynowo-białe[5].

Konie | edytuj kod

Pułk posiadał konie gniade[5].

  • 1 szwadron - konie jednostajnej maści
  • 2 szwadron - konie mogły mieć gwiazdki na czole
  • 3 szwadron - konie mogły mieć gwiazdki, strzałki i pęciny
  • 4 szwadron - konie mogły mieć łysiny
  • trębacze - konie gniado-srokate

Konie żołnierskie miały ogony obcięte do kolon i przerywane. Konie oficerskie - anglizowane.

Dyslokacja | edytuj kod

Stanowisko: województwo lubelskie[1]. Miejsce dyslokacji w 1830

Żołnierze pułku | edytuj kod

Szef pułku – J. K. M. Następca Tronu Niderlandzkiego Książę Oranii[1].
Dowódcy pułku[1]:

  • płk Jan Tomicki
  • płk Ludwik Bukowski (od 1830)
  • ppłk Aleksander Konopka (28 lutego 1831, zmarł 23 kwietnia 1831),
  • ppłk Lucjan Borkowski.

Oficerowie

Walki pułku | edytuj kod

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[1]:

  • Siedlce (9 lutego)
  • Liw (11 i 16 lutego)
  • Stoczek (14 lutego)
  • Kałuszyn (17 lutego)
  • Nowa Wieś (19 lutego)
  • Grochów (25 lutego)
  • nad Narwią (20 marca)
  • Ostrołęka (26 marca)
  • Różan (4 kwietnia)
  • Węgrów (14 kwietnia)
  • Boreml (19 kwietnia)
  • Sokołów (26 kwietnia)
  • Długosiodło (16 maja)
  • Plewki, Laski, Jakać (17 maja)
  • Bielsk (22 maja)
  • Harnowszczyzna (23 maja)
  • Chrynki(26 maja)
  • Lida (31 maja)
  • Użogość (5 czerwca)
  • Rykonty, Malowanka (12 czerwca)
  • nad rzeką Waką (17 czerwca)
  • Wilno (19 czerwca)
  • Siwki (4 lipca)
  • Ejragoła, Plembork (5 lipca)
  • Karczew (23 sierpnia)
  • Kranka (28 sierpnia)
  • Rogoźnica (29 sierpnia)
  • Opole (15 września)

Za bitwy pułk otrzymał 1 krzyż kawalerski, 23 złote i 19 srebrne[1].

Uwagi | edytuj kod

  1. a b do 1818 granatowe

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Gembarzewski 1925 ↓, s. 82.
  2. Gembarzewski 2003 ↓, s. 104.
  3. Korzon, Gembarzewski i Rogowa 1923 ↓, s. 378.
  4. Korzon, Gembarzewski i Rogowa 1923 ↓, s. 373.
  5. a b c Gembarzewski 2003 ↓, s. 115.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
  • Bronisław Gembarzewski: Żołnierz polski. Ubiór, uzbrojenie i oporządzenie. Tom IV. Od 1815 do 1831 roku. Warszawa: 1966.
  • Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie - Królestwo Polskie 1815-1830. Poznań: Wydaw. Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-48-3.
  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T.3. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1923.
  • Karol Linder: Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.
  • Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
Na podstawie artykułu: "1 Pułk Ułanów (Królestwo Kongresowe)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy