2B1Q


2B1Q w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kodowanie liniowe 2B1Q – jedna z metod kodowania transmisji w warstwie fizycznej łączy ISDN i innych technologii cyfrowych. Standard ten jest zdefiniowany w ANSI T1.601 i ETR 080, Annex A.

Sposób ten opiera się na wykorzystaniu czterech poziomów napięcia, czyli czwórkowym kodowaniu danych w warstwie fizycznej. Formalnie: każde dwa kolejne bity (cyfry binarnego przedstawienia) danych zamieniane są na jeden symbol czwórkowy. Tę cechę kodu skrótowo przedstawia jego nazwa 2B1Q (ang. 2 Binary, 1 Quaternary – dwa dwójkowe, jeden czwórkowy).

Najczęściej stosowane jest następujące przypisanie:

Zastosowanie kodowania 2B1Q podwaja efektywność transmisji.

Bibliografia | edytuj kod

  • ETSI Technical Report ETR80: Transmission and Multiplexing (TM); Integrated Services Digital Network (ISDN) basic rate access; Digital transmission system on metallic local lines, Reference: RTR/TM-06004

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "2B1Q" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy