2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej


2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (2 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w dniach 27–29 sierpnia 1939 roku, w garnizonie Przemyśl, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym razem z plutonem taborowym nr 2. Jednostką mobilizującą dla obu pododdziałów był 10 pułk artylerii ciężkiej.

Dywizjon był organiczną jednostką artylerii 2 Dywizji Piechoty Legionów, uzbrojoną w trzy 105 mm armaty wz. 1913 i trzy 155 mm haubice wz. 1917.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dyon walczył w składzie macierzystej dywizji między innymi w obronie Modlina.

Obsada personalna dywizjonu | edytuj kod

 Osobny artykuł: Struktura dywizjonu artylerii ciężkiej we wrześniu 1939.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ​ISBN 83-11-07109-8
  • RyszardR. Rybka RyszardR., Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, KamilK. Stepan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Adiutor", 2010, ISBN 978-83-86100-83-5, OCLC 674626774 .
  • Jan Wróblewski, Armia "Łódź" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1975
Na podstawie artykułu: "2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy