3 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej


3 Warszawska Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z 3 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Brama do kompleksu budynków przy ul. Radiowej 2 S-75 w Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej Armata przeciwlotnicza S-60 Wyrzutnia rakiet S-125 Strzała-2M S-200 Wega S-125 Newa PPZR Grom ZU-23-2

3 Warszawska Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej (3 BR OP) – związek taktyczny Wojsk OPL Sił Powietrznych.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Po zakończeniu wojny, we wrześniu 1945 3 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej została przeformowana w 86 Łużycki Pułk Artylerii Przeciwlotniczej w Lesznie (koszary przy ul. Budzyńskiej).

W maju 1948 pułk przedyslokowano do Poznania (koszary przy ul. Rolnej).

Na przełomie września i października 1950 pułk przeniesiono do Legionowa (do koszar przy Szosie Warszawskiej) i na bazie jego dywizjonów sformowano 9 Dywizję Artylerii Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (dowództwo w Warszawie) w składzie:

W 1951 całą dywizję rozmieszczono w Warszawie:

Podstawowym celem dywizji była i pozostała do końca jej istnienia wyłącznie bezpośrednia obrona Warszawy przed atakiem z powietrza.

Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego nr 0016/Org. z 11 grudnia 1959, na bazie 87 i 94 pułku artylerii OPL oraz 60 baterii dowodzenia rozpoczęto formowanie pierwszych w Polsce czterech dywizjonów rakietowych i jednego dywizjonu technicznego, wyposażonych w przeciwlotnicze zestawy rakietowe S-75 Dźwina.

W czerwcu 1960 powstały:

  • 1 dt OP (JW 1450) m. Książenice – dowódca mjr Jan Zdziech;
  • 2 dr OP[1] (JW 1032) m. Palmiry – dowódca kpt. Zenon Kędzierski;
  • 3 dr OP (JW 1140) m. Nadarzyn – dowódca mjr Dionizy Słotwiński.

W październiku 1960 2 dr i 1 dt odbywają, jako pierwsze jednostki w historii Wojsk Rakietowych WOPL OK, strzelania bojowe na poligonie w Aszałuku w ZSRR.

W grudniu 1960 powstają:

  • 4 dr OP (JW 1235) m. Baniocha – dowódca mjr Zygmunt Maguza;
  • 5 dr OP (JW 1329) m. Słupno – dowódca mjr Jerzy Gaudasiński.

W lutym 1962 na Bazie Podoficerskiej Szkoły nr 17 sformowano 83 dywizjon dowodzenia.

W październiku 1962, po rozformowaniu 86 łużyckiego pułku artylerii przeciwlotniczej powstają kolejne dywizjony:

  • 6 dr OP m. Chrcynno – dowódca mjr Jerzy Goryszewski;
  • 7 dr OP m. Pustelnik k. Sulejówka – dowódca kpt. Józef Sypuła;
  • 8 dr OP m. Lesznowola – dowódca mjr Zbigniew Kuźma;
  • 9 dr OP m. Teresin – dowódca kpt. Jerzy Olczyk;
  • 10 dt OP m. Struga – dowódca mjr Tadeusz Szydłowski.

W 1962 9 Dywizja Artylerii Obrony Przeciwlotniczej zmieniła nazwę na 9 Dywizja Artylerii Obrony Powietrznej Kraju w składzie:

  • 64 pułk artylerii OPK;
  • 8 dywizjonów rakietowych;
  • 2 dywizjony techniczne.

Na uzbrojeniu posiada:

  • PZR SA–75;
  • 14 stacji radiolokacyjnych P–10 i P–12;
  • 36 samoczynnych armat przeciwlotniczych S–60 kalibru 57 mm;
  • 116 radiostacji;
  • 342 samochody;
  • 353 ciągniki.

Do połowy 1964 roku dywizjony rakietowe: 6, 7, 8 i 9 zostały przezbrojone na PZR S–75M Wołchow.

W 1967 dywizja ponownie zmienia nazwę na 3 Łużycką Dywizja Artylerii Obrony Powietrznej Kraju.

W 1970, na bazie rozformowanego 64 pułku artylerii utworzono nowe dywizjony:

  • 60 dr OP m. Chotomów – Olszewnica – dowódca mjr Jan Gawrysiak;
  • 61 dr OP m. Małocice – dowódca mjr Jan Pokorski;
  • 62 dr OP m. BorzęcinMariew – dowódca ppłk Wojciech Grądzki;
  • 63 dr OP m. NadarzynRusiec – dowódca ppłk Marian Pabian.

W latach 1977–1979 roku dywizjony zostały przezbrojone na PZR S–125M Newa.

W listopadzie 1979 w skład dywizjonu dowodzenia wchodzi pluton przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych (PPZR) Strzała–2M.

W 1988 dywizję przeformowano w 3 Łużycką Brygadę Artylerii Obrony Powietrznej Kraju. Jej sztab stacjonuje w Warszawie-Bemowie przy ul. Radiowej.

W 1991 ostatecznie zmieniono nazwę na 3 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej.

Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 235/MON/PSSS z dnia 2 sierpnia 2005 wprowadzono odznakę pamiątkową i odznakę rozpoznawczą 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej[2].

Minister Obrony Narodowej z dniem 8 października 1998 dodał do nazwy Brygady określenie: Warszawska.

8 października 1994 Brygada otrzymała sztandar. Rodzicami chrzestnymi byli Danuta Sobiechowska – żona dowódcy brygady i płk rez. Janusz Potkański – były dowódca 3. ŁDA OPK.

6 grudnia 2012 roku w koszarach przy ul. Radiowej na warszawskim Bemowie odbyła się uroczysta zbiórka z okazji pożegnania 3 Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej z Garnizonem Warszawa. Od tej chwili miejscem dyslokacji zarówno Dowództwa Brygady jak i 38 dywizjonu zabezpieczenia OPBielice[3].

Struktura 3 BR OP | edytuj kod

Jednostki brygady wchodzą w skład Siły Wysokiej Gotowości NATO[4] i brygada może wykonywać zadania na terenie całego kraju.

Skład 3 WBR OP:

W 2001 roku dołączono 3 dywizjony z rozformowanej 4 Gdyńskiej Brygady Rakietowej OP:

W roku 2011 dołączono 2 dywizjony powstałe z rozformowanych dywizjonów 1 BROP:

Na bazie rozformowanego 78 pułku rakietowego Obrony Powietrznej:

Stan na dzień 23 stycznia 2016[5]:

Sprzęt bojowy | edytuj kod

  • Zmodernizowane zestawy rakietowe małego zasięgu S-125-SC Newa (SA-3D)[6].
  • Przenośne zestawy rakietowe bliskiego zasięgu Strzała 2M (SA-7) i Grom[7].
  • Przeciwlotniczy zestaw Rakietowy S-200 WE „WEGA”[8].
  • Stacje radiolokacyjne wczesnego powiadamiania.
  • Sprzęt artyleryjski do osłony własnych pododdziałów.
Sprzęt bojowy, stan na 2019 rok
  • przeciwlotniczy zestaw rakietowy S-200 WE Wega[8];
  • przeciwlotniczy zestaw rakietowy S-125 Newa SC[6];
  • przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy Grom[9];
  • armata przeciwlotnicza ZU-23-2[10];
  • stanowisko dowodzenia naziemnymi środkami obrony powietrznej SAMOC (Surface-to-Air Operation Center) SDP-20[11].

Dowódcy brygady | edytuj kod

Tradycje | edytuj kod

Brygada dziedziczy tradycje następujących jednostek:

Święto 3 BR OP ustalono na dzień 8 października.

Przypisy | edytuj kod

  1. W okresie powstania wojsk rakietowych i artylerii używano nazwy dywizjon ogniowy artylerii rakietowej (doar) i dywizjon ogniowy (do). Nazwa dywizjon rakietowy OP (dr OP) wprowadzona została Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia 21 października 1991.
  2. Decyzja Nr 235/MON/PSSS Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 sierpnia 2005 r. (pol.). [dostęp 2011-09-24].
  3. Pożegnanie z Garnizonem Warszawa (pol.). [dostęp 2013-01-04].
  4. Polskie jednostki w NATO (pol.). [dostęp 2011-09-24].
  5. Struktura Brygady (pol.). [dostęp 2016-01-23].
  6. a b S-125 NEWA SC (pol.). [dostęp 2016-01-23].
  7. Strzała i Grom (pol.). [dostęp 2016-01-23].
  8. a b S-200 (pol.). [dostęp 2016-01-23].
  9. ..:: :: PZR Grom ::.., 3wbrop.wp.mil.pl [dostęp 2019-10-19] .
  10. ..:: :: ZU-23-2 ::.., 3wbrop.wp.mil.pl [dostęp 2019-10-19] .
  11. ..:: :: SDP-20 ::.., 3wbrop.wp.mil.pl [dostęp 2019-10-19] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "3 Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy