3 Dywizja Pancerna (III Rzesza)


3 Dywizja Pancerna (III Rzesza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Znak taktyczny w latach 1935 – 1943, 1943, 1943 – 1945

3 Dywizja Pancerna (niem. 3. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Dywizja sformowana została w Berlinie, zgodnie z rozkazem z 15 października 1935 roku.

W 1939 roku, w składzie XIX Korpusu Armijnego (4 Armia), walczyła w kampanii wrześniowej. Po zakończeniu walk w Polsce dywizja została przerzucona na Zachód gdzie weszła w skład 6 Armii.

W składzie 6 Armii wzięła udział w kampanii francuskiej. 3. Dywizja Pancerna[1] stanowiła najbardziej wysunięty na północ związek pancerny Grupy Armii „B” i miała za zadanie osłaniać prawą flankę uderzenia przez Ardeny. Atakując przez Gembloux i Charleroi dotarła do Arras, gdzie razem z 7 Dywizją Pancerną i elementami Dywizji Pancernej SS „Totenkopf” odparła 21 maja ostatnią próbę wyrwania się z kotła Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego. Następnie wzięła udział w operacji Rot – właściwym uderzeniu na Francję. 4 czerwca 1940 roku zaatakowała pozycje francuskie pod Compiègne, a po ich przełamaniu uderzyła na południe, przez Reims i Briare, kończąc kampanię w okolicach Limoges. 3 Dywizja Pancerna odniosła ogromne sukcesy przy minimalnych stratach własnych, a po zakończeniu działań bojowych we wrześniu 1940 roku została przerzucona do Niemiec. Tam stacjonowała do maja 1941 roku, przechodząc w międzyczasie reorganizację.

W czerwcu 1941 roku dywizja została włączona w skład 2 Grupy Pancernej Grupy Armii „Środek” i wzięła udział operacji „Barbarossa” walcząc na środkowym odcinku frontu, w rejonie Mińska, Smoleńska, Kijowa, Briańska i Tuły.

Czołg Panzerkampfwagen IV należący do 3 DPanc. (1943)

W grudniu 1941 roku weszła w skład 6 Armii Grupy Armii „Południe” i walczyła na froncie południowym. Szczególnie ciężkie walki toczyła w rejonie Charkowa latem 1942 roku, a następnie nad Dnieprem. Później włączona została w skład nowo utworzonej Grupy Armii „A” i wzięła udział w walkach mających doprowadzić do zajęcia Kaukazu. Następnie walczyła na Ukrainie cofając się w kierunku polskiej granicy, m.in. na przełomie lipca i sierpnia 1943 walczyła nad Miusem.

We wrześniu 1944 roku została wycofana do Polski, gdzie zajęła pozycję obronną nad Narwią. W tym czasie weszła w skład 2 Armii Grupy Armii „Środek”.

W styczniu 1945 roku została przerzucona na Węgry, gdzie weszła w skład 6 Armii Grupy Armii „Południe”. Na terenie Węgier toczyła zacięte walki, w wyniku których została zdziesiątkowana i rozbita. W kwietniu 1945 roku została wycofana do Austrii, gdzie w maju 1945 roku skapitulowała przed wojskami amerykańskimi.

Dowódcy | edytuj kod

Walter Model
  • gen. por. Leo Freiherr Geyr von Schweppenburg (1935 – 1939)
  • gen. mjr Horst Stumpff (1939 – 1940)
  • gen. mjr Friedrich Kühn (1940)
  • gen. mjr Horst Stumpff (1940)
  • gen. por. Walther Model (1940 – 1941)
  • gen. mjr Hermann Breith (1941 – 1942)
  • gen. mjr Franz Westhoven (1942 – 1943)
  • gen. mjr Fritz Bayerlein (1943 – 1944)
  • płk Rudolf Lang (1944)
  • gen. por. Wilhelm Philipps (1944 – 1945)
  • płk Wilhelm Söth (1945)
  • płk Volkmar Schöne (1945)

Skład | edytuj kod

1935 | edytuj kod

  • Dowództwo 3 Dywizji Pancernej
  • 3 Brygada Pancerna „Berlin” (3.Panzer-Brigade „Berlin”)
    • 5 pułk pancerny „Wünsdorf” (Panzer-Regiment 5 „Wünsdorf”)
    • 6 pułk pancerny „Neuruppin” (Panzer-Regiment 6 „Neuruppin”)
  • 3 Brygada Strzelców „Eberswalde” (3.Schützen-Brigade „Eberswalde”)
    • 3 pułk strzelców (Schützen-Regiment 3)
    • 3 batalion motocyklowy (Kradschützen-Abteilung 3)
  • 75 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 75)
  • 3 kompania rozpoznawcza (zmotoryzowana) (Aufklärungs-Abteilung 3)

1941 | edytuj kod

  • 6 pułk pancerny (Panzer-Regiment 6)
  • 3 Brygada Strzelców (3.Schützen-Brigade)
    • 3 pułk strzelców (Schützen-Regiment 3)
    • 394 pułk strzelców (Schützen-Regiment 394)
    • 3 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 3)
  • 75 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 75)
  • 543 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 543)
  • 3 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 3)
  • 39 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 39)
  • 39 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 39)

22 czerwca 1941 dywizja posiadała 198 czołgów.

1943 | edytuj kod

  • 6 pułk pancerny (Panzer-Regiment 6)
  • 3 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 3)
  • 394 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 394)
  • 75 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 75)
  • 3 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 3)
  • 314 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 314)
  • 543 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 543)
  • 3 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 3)
  • 39 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 39)
  • 39 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 39)

W przededdniu bitwy pod Kurskiem dywizja posiadała 90 czołgów.

Bibliografia | edytuj kod

  • Rajmund Szubański, Polska broń pancerna 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II poprawione i uzupełnione, ​ISBN 83-11-07660-X

Przypisy | edytuj kod

  1. zwana dywizją niedźwiedzi, z uwagi na fakt powstania w Berlinie, którego godłem jest niedźwiedź.
Na podstawie artykułu: "3 Dywizja Pancerna (III Rzesza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy