40 Pułk Piechoty (austro-węgierski)


40 Pułk Piechoty (austro-węgierski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Porucznik IR. 40 w mundurze paradnym Kurta munduru kapitana IR, 40

Galicyjski Pułk Piechoty Nr 40 (niem. Galizisches Infanterieregiment Nr. 40, IR. 40) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Spis treści

Historia pułku | edytuj kod

Pułk został utworzony w 1733 roku. Jego żołnierze rekrutowali się w Rzeszowie od 1830, zaś w latach 1857-1860 nastąpił krótki okres, w którym Rzeszów jako miejsce poboru zamieniono na Jasło.

W całej historii swoich dziejów (również wtedy, gdy szeregi pułku uzupełniano w Rzeszowie) pułk stacjonował w miejscach rozrzuconych po całej monarchii. Pododdziały szkolno-zapasowe przebywały stale nad Wisłokiem, lecz garnizon rzeszowski gościł główne siły pułku jedynie przejściowo (m.in. w latach 1881-1884 i 1888-1894).

W latach 1869–1870 pułk stacjonował w Ołomuńcu (niem. Olmütz), natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień pozostawała w Rzeszowie[1]. W 1870 roku pułk został przeniesiony do Opawy (niem. Troppau)[2], a w następnym roku do Krakowa[3]. W 1878 roku pułk nadal pozostawał w Krakowie[4]. Potem garnizonował w Rzeszowie do około 1894[5], a od około 1895 w Jarosławiu[6].

Okręg uzupełnień nr 40 Rzeszów na terytorium 10 Korpusu[7].

Od 1906 roku honorowym szefem pułku był generał piechoty Arthur Georg Pino von Friedenthal[7].

W latach 1907–1914 komenda pułku razem z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Rzeszowie, 2. batalion w Dębicy, a 4. batalion w Nisku. Pułk wchodził w skład 3 Brygady Piechoty należącej do 2 Dywizji Piechoty[8].

Kadra pułku | edytuj kod

Komendanci pułku
  • płk Karl Lauber (1869 – 1871 → komendant 1 Brygady Piechoty 24 Dywizji Piechoty[3])
  • płk Joseph Némethy (1871[3] – 1875 → komendant 1 Brygady Piechoty 17 Dywizji Piechoty)
  • płk Friedrich Baumgarten (1875 – 1878)
  • płk Franz Heinrich Büchel von Adlersklau (1878[4] – )
  • płk Franz Potuczek ( – 1908)
  • płk Anton Knechtl von Ostenburg (1908[7] – 1911 → w dyspozycji komendanta pułku)
  • płk Johann Mičan (1911 – 1912 → stan spoczynku)
  • płk Ottokar Hauska von Zbranikov (1912 – 1913)
  • płk Jakub Gąsiecki (1 XII 1913 - 31 XII 1914)
Oficerowie

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik oficerski 1869-1870 ↓, s. 348.
  2. Rocznik oficerski 1871 ↓, s. 346.
  3. a b c Rocznik oficerski 1872 ↓, s. 278.
  4. a b Rocznik oficerski 1879 ↓, s. 316.
  5. Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1894. Wiedeń: 1894, s. 408.
  6. Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1895. Wiedeń: 1895, s. 384.
  7. a b c Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1910 ↓, s. 536.
  8. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1910 ↓, s. 145, 536.

Bibliografia | edytuj kod

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1869-1870. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, marzec 1870.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1871. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1871.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1872. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1872.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909.
  • Tomasz Nowakowski, Armia Austro-Węgierska 1908-1918, „Feniks”, Warszawa 1992, ​ISBN 83-900217-4-9​.
Piechota sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgier 1867-1918

Na podstawie artykułu: "40 Pułk Piechoty (austro-węgierski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy