4B5B


4B5B w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

4B5B – system kodowania danych cyfrowych, w którym grupa czterech bitów jest zamieniana na 5 bitów, tak by w wyjściowym ciągu 5 bitów bit o wartości 1 występował przynajmniej dwa razy.

Kodowanie jest używane w systemach, w których bit o wartości 1 zmienia poziom sygnału w kanale (np NRZI), a zmiana sygnału jest znacznikiem czasu dla następnej zmiany. Gdyby w przesyłanym sygnale nie następowały bity o wartości 1, nie występowałaby zmiana sygnału przez dłuższy czas, co mogłoby doprowadzić do desynchronizacji zegara po stronie odbiornika. Metoda 4B5B rozwiązuje ten problem poprzez przypisanie każdemu blokowi 4 bitów odpowiednich 5 bitów, tak by w wyjściowym ciągu 5 bitów bit o wartości 1 występował przynajmniej dwa razy i ciąg kolejnych zer nie był dłuższy niż 3. Ciągi 5 bitów są ustalone w słowniku.

System kodowania 4B5B został spopularyzowany przez Fiber Distributed Data Interface (FDDI) w połowie lat 80., a później został zastosowany w standardach:

  • 100BASE-TX
  • AES10-2003 MADI [1] (ang. Multichannel Digital Audio Interface).

Nazwa „4B5B” zazwyczaj oznacza wersję używaną w FDDI. Inne tego typu kody używane do zapisu magnetycznego są znane pod nazwą GCR (ang, Group Code Recording).

Spis treści

Tabela kodowania | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Standards in Print, www.aes.org [dostęp 2019-02-15]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "4B5B" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy