4 Dywizja Piechoty (powstanie listopadowe)


4 Dywizja Piechoty (powstanie listopadowe) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Piotr Szembek

4 Dywizja Piechoty - polski związek taktyczny, utworzony po wybuchu powstania listopadowego.

Spis treści

Walki dywizji | edytuj kod

W maju 1831 4 Dywizja Piechoty wzięła udział w wyprawie na gwardię rosyjską. 12 maja ześrodkowała w rejonie Kałuszyna. O świcie Rosjanie pod dowództwem feldmarsz. Dybicza wyparli z Kałuszyna dwa bataliony 3 pułku strzelców pieszych. 15 pułk piechoty bronił się w drugim rzucie wraz z 4 kompanią artylerii pozycyjnej. Osłaniał odwrót pułku grenadierów. Około południa dywizja wycofała się do Brzezin.

W połowie czerwca wzięła udział w wyprawie łysobyckiej (Jeziorzany) przeciwko rosyjskiemu korpusowi gen. Rydigera. Maszerowano przez Mienię, Wodyń, Osiny do Gułowa. Dalej działając w składzie lewej kolumny przez Serokomlę i Kock dywizja starała się okrążyć przeprawiające się przez Wieprz oddziały rosyjskie. Tymczasem 20 czerwca gen. Rydiger wykonał uderzenie uprzedzające na zachodnią kolumnę gen. Karola Turny. Możliwość koncentrycznego uderzenia przybyłej właśnie polskiej grupy gen. Ramorino oraz 4 DP i grupy kawalerii gen. Turny została zaprzepaszczona. Dowodzący polskim korpusem gen. Jankowski wydał rozkaz wycofania się do Woli Gułowskiej. Pod Potyczą przeprawiono się przez Wisłę i 23 czerwca dywizja wróciła do Warszawy.

W lipcu 4 DP i 2 DK gen. Turny skierowane zostały do Modlina celem obserwacji ruchów wojsk armii rosyjskiej. 10 lipca dywizja ruszyła dalej - do Płońska. Jej 15 pułk piechoty liniowej włączony został do załogi twierdzy Modlin. W miejsce 15 pp do 4 DP włączono 23 pułk piechoty liniowej.

Skład i obsada personalna | edytuj kod

Dowódcy | edytuj kod

Struktura organizacyjna | edytuj kod

23 stycznia – 26 kwietnia[3]
26 kwietnia – 10 czerwca[4]
Od 10 czerwca
  • 1 brygada – gen. bryg. Walenty Andrychiewicz
    • 3 Pułk Strzelców Pieszych (3 bataliony)
    • 15 Pułk Piechoty Liniowej (3 bataliony)
  • 1 brygada – gen. bryg. Antoni Wroniecki

Uwagi | edytuj kod

  1. Według Calliera w lutym 1831 brygadą dowodził osobiście dowódca dywizji gen. Szembek[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Kozłowski 1983 ↓, s. 190.
  2. a b c Callier 1887 ↓, s. 362.
  3. Wimmer 1978 ↓, s. 489-490.
  4. Wimmer 1978 ↓, s. 491.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "4 Dywizja Piechoty (powstanie listopadowe)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy