5 Batalion Telegraficzny


5 Batalion Telegraficzny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wojska Łączności w 1939 przed wybuchem II wś

5 batalion telegraficzny Legionów (5 btlgr) – oddział łączności Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej..

5 czerwca 1926 roku ogłoszono przeniesienie oficerów służby czynnej i rezerwy do nowej jednostki – 5 samodzielnego batalionu łączności[2]. Batalion stacjonował w garnizonie Kraków, na terenie Okręgu Korpusu Nr V. W latach 1931–1933 batalion był podporządkowany dowódcy 2 Grupy Łączności w Krakowie. 19 kwietnia 1939 zostało utworzone Dowództwo 2 Grupy Łączności w Warszawie, któremu został podporządkowany między innymi 5 btlgr.

Spis treści

Kadra 5 batalionu telegraficznego | edytuj kod

Dowódcy batalionu
Zastępcy dowódcy batalionu
Kwatermistrzowie
Oficerowie
Organizacja i obsada personalna w 1939

Pokojowa obsada personalna batalionu w marcu 1939 roku[10][a]:

  • dowódca batalionu – ppłk Ignacy Junosza-Drewnowski
  • I zastępca dowódcy – mjr Tadeusz Batowski
  • adiutant – por. Bohdan Chełmoński
  • lekarz – por. lek. Jan Szymański
  • II zastępca dowódcy (kwatermistrz) – mjr Jan II Chałupa
  • oficer mobilizacyjny – por. Kępa Marian Bronisław
  • zastępca oficera mobilizacyjnego – por. Tadeusz Józef Krokowski
  • oficer administracyjno-materiałowy – kpt. piech. Wacław II Metelsld
  • oficer gospodarczy – kpt. int. Bolesław Marian Moczulski
  • oficer żywnościowy – por. Alfred Stanisław Burkot
  • dowódca kompanii obsługi – vacat
  • dowódca 1 kompanii – kpt. Florian Mieczysław Cerkaski
  • dowódca plutonu – por. Apolinary Antoni Kowalewski
  • dowódca plutonu – por. Bolesław Zygmunt Krawz
  • dowódca plutonu – ppor. Stanisław Kostka Matwin
  • dowódca 2 kompanii – kpt. Tadeusz Justyn Szulc
  • dowódca plutonu – ppor. Michał JanWencel
  • dowódca plutonu – ppor. Stanisław Salwa
  • dowódca 3 kompanii – por. Aleksander Józef Iwańczyk
  • dowódca plutonu – ppor. Jarosław Ładysław Moll
  • dowódca 4 kompanii – por. Edward Mieczysław Tołubiński
  • dowódca plutonu – ppor. Jerzy Indulski
  • dowódca plutonu – ppor. Antoni Bartek
  • dowódca 5 kompanii – kpt. Eugeniusz Zbigniew Sadowski
  • dowódca plutonu – ppor. Tadeusz Andrzej Matusiak
  • dowódca plutonu – ppor. Kazimierz Taler
  • dowódca plutonu – ppor. Kazimierz Mieczysław Wołosz
  • komendant parku – kpt. Eugeniusz Kozakiewicz

Symbole batalionu | edytuj kod

Sztandar

23 maja 1937 Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór sztandaru 5 btlgr[12].
18 czerwca 1937, w Warszawie, marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz wręczył dowódcy baonu sztandar ufundowany przez społeczeństwo Krakowa[13].

Na lewej stronie płatu sztandarowego są umieszczone: w prawym górnym rogu na tarczy wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, w lewym górnym rogu na tarczy znak wojsk łączności, w prawym dolnym rogu na tarczy godłu m. Krakowa, w lewym dolnym rogu na tarczy odznaka pamiątkowa 5 baonu telegraficznego, na dolnym ramieniu krzyża kawalerskiego napis: „Kraków 8 VIII 1914”[14].

Sztandar aktualnie eksponowany jest w Instytucie gen. Sikorskiego w Londynie.

Odznaka pamiątkowa

16 października 1929 Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 5 Samodzielnego Batalionu Łączności[15], a 11 kwietnia 1931 - wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 5 btlgr [16]. Odznaka o wymiarach 40x40 mm ma kształt równoramiennego krzyża o ostro zakończonych ramionach, na nich wpisano numer i inicjały 5 BT oraz rok 1929. Pomiędzy ramionami umieszczono po dwie złote błyskawice, w centrum emaliowany medalion z orłem. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, orzeł mocowany dwoma nitami[17].

Uwagi | edytuj kod

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[11].

Przypisy | edytuj kod

  1. Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 31 lipca 1939 r., Nr 13, poz. 126.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926 roku, s. 173-175.
  3. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926 roku, s. 173.
  4. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 137.
  5. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 254.
  6. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 267.
  7. Marian Brzezicki. Pierwsza matura w historii Polski odrodzonej „świadectwem dojrzałości” m. Lwowa. „Biuletyn”. Nr 38, s. 42-45, Czerwiec 1980. Koło Lwowian w Londynie. 
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 240.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 kwietnia 1935 roku, s. 43.
  10. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 819.
  11. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  12. Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 19 czerwca 1937 r., Nr 7, poz. 89.
  13. Satora 1990 ↓, s. 365.
  14. Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 7 z 19 czerwca 1937 roku
  15. Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 16 października 1929 r., Nr 32, poz. 313.
  16. Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 11 kwietnia 1931 r., Nr 10, poz. 118.
  17. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 374.

Bibliografia | edytuj kod

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
  • Dziennik Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych z 1929, 1931, 1937 i 1939.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 83-204-3299-5.
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
Na podstawie artykułu: "5 Batalion Telegraficzny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy