60 minut na godzinę


60 minut na godzinę w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

60 minut na godzinę (Sześćdziesiąt minut na godzinę) – audycja satyryczna emitowana na antenie Programu III Polskiego Radia w latach 1973–1981.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początkowo audycję emitowano w poniedziałki o 20:00, potem w soboty, a wreszcie w niedzielne poranki (w godz. 10.00 – 11.00, powtórki w poniedziałki w godz. 20.00 – 21.00). Część materiałów prezentowana była potem w audycji Powtórka z rozrywki. Inicjatorem audycji był Marcin Wolski, współpracujący m.in. z Andrzejem Zaorskim i Krzysztofem Materną. Wkrótce, za namową Wolskiego, do grona autorów dołączył Jacek Fedorowicz, stając się od razu jej główną postacią; po pewnym czasie z grona autorów odszedł Materna. Marcin Wolski nazywany był nadredaktorem Magazynu. W roku 1976 zmieniono czołówkę, a nadredaktor mianował się arcydyrektorem. Audycję reżyserował Andrzej Pruski.

W okresie między sierpniem 1980 a wprowadzeniem stanu wojennego w grudniu 1981 r. w audycji wielokrotnie pojawiały się teksty wspierające NSZZ „Solidarność”. W związku z tym kilkakrotnie cenzura PRL zatrzymywała całe audycje już przygotowane do emisji. Niekiedy zastępowano je wtedy na antenie nagraniami audycji sprzed kilku miesięcy, w jednym przypadku nie nadano jej wcale, co było jedną z najbardziej jawnych ingerencji cenzorskich w radiu. Ostatecznie po wprowadzeniu stanu wojennego w dniu 13 grudnia 1981 r. audycja została zawieszona, a potem już nie wróciła na antenę, gdy jej autorzy obłożeni zostali faktycznym zakazem pracy w radiu.

Po zawieszeniu audycji część wykonawców kontynuowała występy w postaci spektaklu estradowego pod szyldem „1000 metrów na kilometr”. W okresie po zmianach politycznych 1989 r. za pewnego rodzaju kontynuację audycji można uważać ZSYP, emitowany w I programie Polskiego Radia do 2009 r.

Niektóre teksty magazynu zostały opublikowane w postaci książkowej (Wybór i redakcja Marcin Wolski, Wydawnictwo RTV, 1980 r., il. Jerzy Flisak). W formie książkowej M. Wolski opublikował też liczne ze swoich słuchowisk, jako powieści lub opowiadania. W 2003 r. Polskie Radio wydało kilka płyt CD z największymi hitami audycji. I jeszcze warto wspomnieć o książce wydanej w 1978 roku pod tytułem „60 minut na godzinę” nakładem Wydawnictwa Radia i Telewizji, będąca czymś na kształt antologii zawierającej wiele tekstów wykonywanych w ramach audycji. Do tej publikacji była dołączona kaseta magnetofonowa z nagraniami niektórych utworów.

Zawartość audycji | edytuj kod

W audycji prezentowano „felietony, słuchowiska, piosenki, wiersze, rysunki i tak dalej” (cytat z pierwotnej czołówki) przeplatane w co drugim magazynie przygodami członków redakcji (w role ich wszystkich wcielał się Jacek Fedorowicz), a w co drugim przygodami „piratów” (których role odgrywali Andrzej Zaorski i Marian Kociniak). Jacek Fedorowicz stworzył tu w sumie kilkanaście postaci, m.in. Kolegi Kierownika, Kolegi Kuchmistrza, Kolegi Spikera, Kolegi Tłumacza, Kolegi Sprawozdawcy, Pana Kazia, Kolegi Inteligenta, Koleżanki Małżonki, Kolegi Panicza. W przygodach piratów występowali także (w różnych odcinkach) m.in. Danuta Rinn (Ceśka), Ewa Złotowska (córka piratów, Cewka), Janusz Gajos (Hetmanek), Krzysztof Kowalewski (pan Krzych).

W audycji można było usłyszeć m.in. następujące cykle:

Całość przeplatana była piosenkami, które często stawały się przebojami (Ragazza da Provincia Jacka Zwoźniaka, Czego się boisz głupia, Los Andes Cordillera Jana Kaczmarka i inne piosenki kabaretu Elita).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. 15 stycznia 2013 r. w radiowej Jedynce, między 4:00 a 5:00, w audycji „Tak to bywało” przypomniano odcinek wyemitowany pierwotnie 30 listopada 1973 r.
Na podstawie artykułu: "60 minut na godzinę" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy