68 Pułk Artylerii Haubic


68 Pułk Artylerii Haubic w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

68 Pułk Artylerii Haubic (68 pah) – oddział artylerii ludowego Wojska Polskiego.

Pułk sformowany został we wrześniu 1945, w garnizonie Gniezno, w składzie 12 Łużyckiej Brygady Artylerii Ciężkiej.

122 mm haubica wz. 1938 (M-30)

Spis treści

Skład organizacyjny | edytuj kod

Dowództwo pułku

  • trzy dywizjony artylerii haubic
    • trzy baterie artylerii
  • bateria sztabowa
    • plutony: rozpoznawczy, łączności, topograficzny
  • kwatermistrzostwo

Pułk liczył etatowo 804 żołnierzy. Na uzbrojeniu posiadał 36 sztuk 122 mm haubic wz. 1938.

Wiosną 1951 jednostka dyslokowana została do garnizonu Orzysz, gdzie na jej bazie sformowana została 26 Brygada Artylerii Haubic z 8 DAP. Sam oddział przyjął organizację przewidzianą etatem Nr 4/62 pułku artylerii haubic. 4 grudnia 1952 oddział przeformowany został na etat Nr 4/85 i skadrowany.

Żołnierze pułku | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. s. 428.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
Na podstawie artykułu: "68 Pułk Artylerii Haubic" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy