6 Dywizja Pancerna (III Rzesza)


6 Dywizja Pancerna (III Rzesza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Czołg lekki Panzer II z emblematem dywizji Emblemat 1941-1945 Emblemat podczas bitwy pod Kurskiem

6 Dywizja Pancerna (niem. 6. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 18 października 1939 roku po przeformowaniu 1 Dywizji Lekkiej.

W grudniu 1939 roku weszła w skład Grupy Armii B i została przeniesiona do Nadrenii, gdzie do czerwca 1940 roku znajdowała się w odwodzie. W czerwcu 1940 roku weszła w skład Grupy Pancernej Guderiana i wzięła udział w walkach we Flandrii oraz w północnej Francji. Po zakończeniu walk we Francji została przeniesiona do Prus Wschodnich.

W maju 1941 roku weszła w skład 4 Grupy Pancernej Grupy Armii Północ. Wzięła udział w ataku na ZSRR atakując na kierunku północnym w kierunku Leningradu. W październiku 1941 roku przeniesiono ją do Grupy Armii Środek (początkowo w składzie 4 Grupy Pancernej, a następnie 9 Armii), walczyła na kierunku moskiewskim. W trakcie kontrofensywy radzieckiej w grudniu 1941 roku walczyła początkowo pod Moskwą, a następnie cofała się w kierunku Rżewa. W czasie tych walk poniosła ciężkie straty w ludziach i sprzęcie i przestała być zdolna do walki.

W maju 1942 roku została wycofana z frontu i skierowana do Francji, gdzie otrzymała uzupełnienia. We Francji przebywała do grudnia 1942 roku, kiedy to ponownie została skierowana na front wschodni, gdzie wchodziła w skład nowo utworzonej Grupy Armii „Don” w składzie 4 Armii Pancernej. Brała udział w próbie odblokowania 6 Armii otoczonej w Stalingradzie. Następnie wzięła udział w walkach w rejonie Charkowa.

W lipcu 1943 roku wzięła udział w operacji „Cytadela”, walcząc w rejonie Biełgorodu w składzie 4 Armii Pancernej Grupy Armii Południe. Następnie cofała się w walkach, walcząc nad Dnieprem i południu Ukrainy. W lipcu 1944 roku została wycofana do rezerwy i przerzucona początkowo do Polski, aby w październiku 1944 roku obsadzić linię rzeki Narwi, której broniła do stycznia 1945 roku.

W styczniu 1945 roku jeszcze przed rozpoczęciem ofensywy styczniowej została przerzucona na Węgry, gdzie wzięła udział w obronie Budapesztu. Następnie wycofała się do Austrii, a potem do Czechosłowacji. Skapitulowała w maju 1945 roku w rejonie Brna przed wojskami radzieckimi.

Dowódcy | edytuj kod

  • gen. mjr Werner Kempf (1939 – 1941)
  • gen. por. Franz Landgraf (1941 – 1942)
  • gen. por. Erhard Raus (1942 – 1943)
  • gen. por. Walther von Hünersdorff (1943)
  • gen. mjr Wilhelm Crisolli (1943)
  • gen. por. Rudolf Freiherr von Waldenfels (1943 – 1945)

Skład | edytuj kod

1940 | edytuj kod

  • 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
  • 65 batalion pancerny (Panzer-Abteilung 65)
  • 6 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 6)
    • 4 pułk strzelców (Schützen-Regiment 4)
    • 6 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 6)
  • 76 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 76)
  • 57 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 57)
  • 41 batalion przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 41)
  • 57 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 57)
  • 82 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 82)

1943 | edytuj kod

  • 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
  • 4 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 4)
  • 114 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 114)
  • 76 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 76)
  • 6 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 6)
  • 298 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 298)
  • 41 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 41)
  • 57 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 57)
  • 82 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 82)

Bibliografia | edytuj kod

  • „6. Panzerdivision“ in Veit Scherzer (Hrsg.): Deutsche Truppen im Zweiten Weltkrieg, Band 3, Scherzers Militaer-Verl., Ranis/Jena 2008, ​ISBN 978-3-938845-13-4​; S. 309-338.
  • Samuel WS.W. Mitcham Samuel WS.W., German Order of Battle.Panzer, Panzer Grenadier, and Waffen SS Divisions in World War II, Mechanicsburg, PA: Stackpole Books, 2007, ISBN 978-0-8117-3438-7, OCLC 122526978 .
  • Georg Tessin: Verbände und Truppen der Deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939–1945. Band 3: Die Landstreitkräfte 6–14. 2 Auflage. Biblio-Verlag, Bissendorf 1974, ​ISBN 3-7648-0942-6​.
Na podstawie artykułu: "6 Dywizja Pancerna (III Rzesza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy