7 Armia (ZSRR)


7 Armia (ZSRR) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

7 Armiazwiązek operacyjny Armii Czerwonej podczas II wojny światowej.

7. Armia została utworzona 14 września 1939 roku w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Pierwszym działaniem wojennym, w którym 7. Armia wzięła udział była wojna zimowa przeciwko Finlandii w latach 1939–1940. W listopadzie 1939 roku, tuż przed radzieckim atakiem na Finlandię, armia składała się z 19. Korpusu Strzeleckiego (24., 43., 70. i 123. Dywizja Strzelecka), 50. Korpusu Strzeleckiego (49., 90. i 142. Dywizja Strzelecka), 10. Korpusu Pancernego, 138. Dywizji Strzeleckiej i samodzielnej brygady pancernej[1]. Początkowo była ona dowodzona przez komandarma II rangi Wsiewołoda Jakowlewa, został on jednak usunięty z dowództwa i powrócił do Leningradu. Dowódca operacji wojskowych Kiriłł Mierieckow został odwołany ze stanowiska dowódcy 7. Armii z powodu powtarzających się porażek i ciężkich strat oraz zastąpiony przez Jakowlewa na tym stanowisku[2].

7. Armia została ponownie sformowana w drugiej połowie wiosny 1940 roku w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Przed rozpoczęciem się niemieckiej operacji "Barbarossa" armia ta ochraniała pewien odcinek granicy ZSRR na północ od jeziora Ładoga. Od 24 czerwca 1941 roku armia posiadała w swoim składzie 54., 71., 168. i 237. Dywizję Strzelecką, 26. Rejon Umocniony i kilka jednostek artyleryjskich, lotniczych i inżynieryjnych, a cała armia wchodziła w skład Frontu Północnego, później Karelskiego, i przeprowadzała operacje obronne w Karelii, jednakże wycofała się z niej pod naporem armii fińskiej pomiędzy lipcem a sierpniem 1941 roku. 25 września 1941 roku została przemianowana na 7. Oddzielną Armię oraz podporządkowana Stawce i pozostawała pod jej dowództwem do lutego 1944 roku. Od połowy października 1941 do czerwca 1944 roku armia ta broniła linii rzeki Świr pomiędzy jeziorami Onega a Ładoga.

Od czerwca do sierpnia 1944 roku armia, składająca się tym razem z 37., 4., 94. i 99. Korpusu Strzeleckiego Gwardii, 150. i 162. Rejonu umocnionego oraz pewnej ilości jednostek artyleryjskich, pancernych, inżynieryjnych i innych, wchodząc w skład Frontu Karelskiego, brała udział w operacji świrsko-pietrozawodzkiej. 7. Armia została rozwiązana na początku stycznia 1945 roku. Na podstawie jej dowództwa 18 grudnia 1944 roku stworzono 9. Armię Gwardii wojsk powietrznodesantowych[3].

Spis treści

Dowódcy | edytuj kod

Skład podczas wojny zimowej | edytuj kod

  • 19 Korpus Strzelecki – dowódca: komdiw Filipp N. Starikow:
    • 24 Dywizja Strzelecka,
    • 43 Dywizja Strzelecka,
    • 70 Dywizja Strzelecka,
    • 123 Dywizja Strzelecka,
    • 40 Brygada Pancerna;
  • 50 Korpus Strzelecki – dowódca: komdiw Filipp D. Gorielenko:
    • 49 Dywizja Strzelecka,
    • 90 Dywizja Strzelecka,
    • 142 Dywizja Strzelecka,
    • 35 Brygada Pancerna;
  • 10 Korpus Pancerny – dowódca: komdiw Prokofij Ł. Romanienko:
    • 1 Brygada Pancerna,
    • 13 Brygada Pancerna;
  • odwód:
    • 138 Dywizja Strzelecka,
    • 136 Dywizja Strzelecka (w trakcie transportu),
    • 150 Dywizja Strzelecka (w trakcie transportu),
    • 20 Brygada Pancerna,
    • 101 pułk artylerii Odwodu Naczelnego Dowództwa (OND),
    • 136 pułk artylerii OND,
    • 301 pułk artylerii OND,
    • 302 pułk artylerii OND,
    • 311 pułk artylerii OND,
    • 316 dywizjon artylerii OND,
    • 317 dywizjon artylerii OND;

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane Armii Czerwonej w wojnie zimowej, OOB (ang.)
  2. Edwards 2006, str. 125.
  3. Dyskusja na Axis History Forum (ang.)
  4. Generals.dk, Sergiej Gieorgiewicz Trofimenko, data dostępu: 16 stycznia 2012.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija Moskwa 1978.
  • Encyklopedia II wojny światowej MON 1975.
  • A. A. Greczko, Siły zbrojne państwa radzieckiego, Warszawa 1975.
  • Keith E. Bonn: Slaughterhouse: The Handbook of the Eastern Front. Bedford: Aberjona Press, 2005.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa MON 1967.
  • Robert Edwards: White Death: Russia's War on Finland 1939–40. London: Weidenfeld & Nicolson, 2006. ISBN 978-0-297-84630-2.
Na podstawie artykułu: "7 Armia (ZSRR)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy