85 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 (52-K)


85 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 (52-K) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

85 mm armata przeciwlotnicza wz.1939 (52-K, KS-12) – holowana armata przeciwlotnicza konstrukcji radzieckiej[1].

Armata została opracowana przez zespół konstruktorów pod kierunkiem Ł.W. Ljuliewa. Armata stanowiła modyfikację konstrukcji armaty przeciwlotniczej 76,2 mm wz. 1938, będącej ulepszeniem armaty 76,2 mm wz. 1931 (3-K), opracowanej według dokumentacji niemieckiej firmy Rheinmetall[2]. Do strzelania stosuje się naboje scalone z pociskiem odłamkowym o masie 9,54 kg, przeciwpancerno-smugowym o masie 9,2 kg i przeciwpancerno-smugowo-podkalibrowym o masie 4,99 kg[1].

W chwili ataku niemieckiego 22 czerwca 1941 r. Armia Czerwona miała 2630 takich armat, ich produkcja była następnie kontynuowana[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 100.
  2. a b Władimir Bieszanow: Artyleria polowa RKKA do 1941 r., „Wojsko i technika – Historia” nr specjalny 3/2018, s. 8–9.

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 100. ISBN 83-86028-01-7.
Na podstawie artykułu: "85 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 (52-K)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy