91 Pułk Artylerii Przeciwpancernej


91 Pułk Artylerii Przeciwpancernej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

91 Wejherowski pułk artylerii przeciwpancernej (91 pappanc) – oddział artylerii przeciwpancernej Wojska Polskiego (JW Nr 2796).

Pułk został sformowany wiosną 1949 roku, w garnizonie Kołobrzeg, w koszarach przy ulicy Szczecińskiej 2, w składzie 8 Zmotoryzowanej Dywizji Piechoty.

Jednostka została zorganizowana na bazie samodzielnych dywizjonów artylerii przeciwpancernej (15 i 20 dappanc), według etatu Nr 5/46 o stanie 622 żołnierzy i 18 pracowników kontraktowych. Pułk przejął dotychczasowy numer jednostki wojskowej 20 dappanc i jego nazwę wyróżniającą "Wejherowski".

Latem 1950 roku oddział został przeformowany na nowy etat Nr 4/47 o zmniejszonym stanie 527 wojskowych i 13 pracowników kontraktowych oraz wyłączony ze składu 8 Zmot. DP i podporządkowany bezpośrednio dowódcy OW-II.

Latem 1951 roku pułk został dyslokowany do garnizonu Gniezno, gdzie został przeformowany na etat Nr 4/57 o stanie 469 żołnierzy i 20 pracowników cywilnych oraz włączony w skład 28 Brygady Artylerii Przeciwpancernej.

W grudniu 1952 roku oddział został przeformowany na etat Nr 4/89 o zmniejszonym stanie 400 wojskowych i 10 pracowników kontraktowych, a w listopadzie 1954 roku na etat Nr 4/108 o stanie 363 wojskowych i 13 pracowników.

Jesienią 1956 roku została rozformowana 28 BAPpanc, natomiast 91 pappanc został podporządkowany bezpośrednio dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego[1] i przeformowany na etat Nr 4/138 o stanie 978 wojskowych i 7 pracowników wojska.

12 września 1991 roku pułk utracił prawo do nazwy wyróżniającej "Wejherowski"[2].

W 1993 roku jednostka została włączona w skład 4 Dywizji Zmechanizowanej[3].

17 pułk artylerii przeciwpancernej | edytuj kod

2 października 1995 roku jednostka została przemianowana na 17 pułk artylerii przeciwpancernej oraz przejęła dziedzictwo tradycji:

  • 17 pułku artylerii lekkiej (1919-1939),
  • 91 Wejherowskiego pułku artylerii przeciwpancernej (1949-1991),
  • 91 pułku artylerii przeciwpancernej (1991-1995).

Dzień 16 września został ustanowiony Świętem Pułku[4].

19 kwietnia 1996 roku pułk otrzymał nową nazwę wyróżniającą "Gnieźnieński" oraz imię patrona Króla Bolesława Chrobrego[5].

W 1998 roku 17 Gnieźnieński pułk artylerii przeciwpancernej im. Króla Bolesława Chrobrego został rozformowany.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. s. 282.
  2. Załącznik do zarządzenia Nr Pf 1/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 września 1991 r. (poz. Pf 1).
  3. 4 Dywizja Piechoty - Zmechanizowana 1808-1994. Zarys dziejów s. 163 i 165.
  4. Decyzja Nr 166 Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 1995 r. w: Dziennik Rozkazów MON z 1995 roku, poz. 151.
  5. Decyzja Nr 59 Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 1996 r. w: Dziennik Rozkazów MON z 1996 roku, poz. 169.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne, uzbrojenie, Europejskie Centrum Edukacyjne, Toruń 2004, ​ISBN 83-88089-12-9
  • PawełP. Piotrowski PawełP., Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2003, ISBN 83-88542-53-2, OCLC 830528040 .
  • 4 Dywizja Piechoty - Zmechanizowana 1808-1994. Zarys dziejów, red. nauk. Grzegorz Nowik, Tadeusz Rawski, Ministerstwo Obrony Narodowej, Departament Stosunków Społecznych, Wydawnictwo "Bellona", Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08377-0
Na podstawie artykułu: "91 Pułk Artylerii Przeciwpancernej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy