Ałatau Kuźniecki


Ałatau Kuźniecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ałatau Kuźniecki

Ałatau Kuźniecki – pasmo górskie na terytorium Rosji, w Syberii Południowej, pomiędzy rzeką Tom a rzeką Biały Ijus – źródłowym odcinkiem rzeki Czułym. Długość około 300 km. Zbudowane ze skał krystalicznych i osadowych, z licznymi intruzjami granitów i porfirów. Wznosi się do 2178 m n.p.m. (Wierchni Zub). Do 1600 m n.p.m. pokryte tajgą (świerk, limba syberyjska, jodła), która na stokach wschodnich przechodzi w lasy modrzewiowe i sosnowe; powyżej występuje tundra górska i gołoborza. Eksploatuje się tu bogate złoża rud żelaza, manganu i złota.

Bibliografia | edytuj kod

  1. * Roman Biesiada, Tadeusz Lenczkowski, Lech Ratajski: Słownik Geografii ZSRR. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974, s. 55.
Na podstawie artykułu: "Ałatau Kuźniecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy