AERCam Sprint


AERCam Sprint w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania AERCam Sprint podczas misji STS-87 Zdalnie sterowana kamera AERCam Sprint Specjalista Winston Elliott Scott podczas EVA 3 grudnia 1997 w misji STS-87

AERCam Sprint (Autonomous EVA Robotic Camera Sprint) – latający sferyczny pojazd-robot zdalnie sterowany wyposażony w kamerę, używany podczas spacerów kosmicznych (EVA) na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).

Prototyp mikrosatelity AERCam „Sprint” został przetestowany podczas lotu wahadłowca Columbia w jego ładowni w czasie misji STS-87 w grudniu 1997 roku.

Podczas EVA był sterowany zdalnie z kabiny wahadłowca przez pilota Stevena Lindseya.

Specyfikacja | edytuj kod

  • kula o średnicy 35 cm
  • masa ok. 15 kg
  • 12 silniczków odrzutowych napędzanych sprężonym azotem
  • żyroskopowe czujniki położenia
  • dwie kamery z obiektywem o zmiennej ogniskowej
  • Zasilanie z baterii litowej ma wystarczać na co najmniej 7 godzin pracy.
  • Maksymalna prędkość poruszania się robota (względem bazy) wynosi kilkanaście centymetrów na sekundę.
  • Powierzchnia pokryta jest warstwą spienionego Nomexu, aby zapobiec uszkodzeniom stacji lub wahadłowca w razie przypadkowego uderzenia.
  • Łączność do celów sterowania prowadzona jest w UHF, a obraz z kamer przekazywany jest w paśmie S

Powstała też nowa i mniejsza wersja robota-satelity o masie 5 kg i średnicy 19 cm: mini AERCam Sprint, jest on wyposażony w 2 anteny GPS i dodatkową kamerę umieszczoną w osi prostopadłej do dwóch głównych.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "AERCam Sprint" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy