AIT


AIT w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

AIT (Average Interruption Time) – miara czasu (w minutach na rok), w którym energia nie jest dostarczana. Jest określony formułą[1]:

A I T = 60 i = 1 E N S i P T , {\displaystyle AIT={\frac {60\sum \limits _{i=1}ENS_{i}}{P_{T}}},}

gdzie:

P T {\displaystyle P_{T}} – średnia moc dostarczona za pośrednictwem systemu, E N S i {\displaystyle ENS_{i}} – energia niedostarczona z powodu przerwy w i {\displaystyle i} -tym zdarzeniu w MWh (zwykle z wyłączeniem strat sieciowych).

Jest jednym ze wskaźników ciągłości dostaw energii dla sieci przesyłowej.

Według PSE jest to: Wskaźnik średniego czasu trwania przerwy w systemie przesyłowym elektroenergetycznym, wyrażony w minutach na rok, stanowiący iloczyn liczby 60 i wskaźnika energii niedostarczonej przez system przesyłowy elektroenergetyczny (ENS) podzielony przez średnią moc dostarczoną przez system przesyłowy elektroenergetyczny wyrażoną w MW[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Urząd Regulacji Energetyki: I Krajowy raport benchmarkingowy nt. jakości dostaw energii elektrycznej do odbiorców przyłączonych do sieci przesyłowych i dystrybucyjnychPDF – Praca zrealizowana w ramach projektu nr 2006/018-180.02.04 finansowanego przez Unie Europejska ze środków Transition Facility PL2006/018-180.02.04 „Wdrażanie konkurencyjnego rynku energii” Nr ref. 2006/018-180.02.04.02 – Cześć B.
  2. Informacja dotycząca czasu trwania przerw w dostarczaniu energii elektrycznej do odbiorców przyłączonych do sieci przesyłowej.
Na podstawie artykułu: "AIT" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy