ANBO-VIII


ANBO-VIII w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ANBO-VIIIlitewski samolot rozpoznawczo-bombowy z końca lat 30. XX wieku.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Prototyp ANBO-VIII.

Pod koniec lat 30. w litewskim lotnictwie wojskowym znajdowało się sporo przestarzałych konstrukcji, w tym użytkowane od 1929 roku lekkie bombowce Ansaldo A.120[1]. Zakup myśliwców Gloster Gladiator na przełomie lat 1937/1938 poważnie uszczuplił budżet sił zbrojnych, co uniemożliwiało dalsze zakupy nowych samolotów za granicą[1]. W rezultacie naczelnik lotnictwa gen. bryg. inż. Antanas Gustaitis podjął decyzję o zaprojektowaniu w kraju lekkiego bombowca, mogącego spełniać też rolę samolotu szturmowego[1]. Prace projektowe zaczęto 5 maja 1938 roku, a na czele zespołu konstrukcyjnego stanął sam Gustaitis[1]. W latach 1938–1939 w Warsztatach Lotniczych w Kownie zbudowano prototyp samolotu ANBO-VIII[a], który wykonał pierwszy lot 5 września 1939 roku[1]. Do 22 listopada prowadzono próby fabryczne i badania techniczne płatowca, co miało na celu wykrycie ewentualnych usterek i niedoskonałości przed rozpoczęciem produkcji seryjnej[3].

Sytuacja polityczno-militarna, w jakiej znalazła się Litwa na przełomie 1939 i 1940 roku, a zwłaszcza wkroczenie wojsk radzieckich na Litwę 15 czerwca 1940 roku spowodowały wstrzymanie przygotowań do wytwarzania ANBO-VIII[4]. W chwili wkroczenia wojsk radzieckich na Litwę (15 czerwca 1940 roku) samolot przypisany był formalnie do Oddziału Zaopatrzenia[5]. Po proklamowaniu Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej prototyp ANBO-VIII został zmagazynowany bądź skasowany[6].

Opis konstrukcji i dane techniczne | edytuj kod

ANBO-VIII był jednosilnikowym, dwumiejscowym dolnopłatem konstrukcji mieszanej, częściowo krytej duralem, a częściowo płótnem[7]. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 13,5 metra, a powierzchnia nośna miała wielkość 28,4 [7]. Długość samolotu wynosiła 9,5 metra[7]. Masa własna płatowca wynosiła 2450 kg, zaś masa całkowita (startowa) 3700 kg[7]. Podwozie klasyczne, stałe[7].

Napęd stanowił chłodzony powietrzem 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Bristol Pegasus XVIII o mocy 743 kW (1010 KM)[7]. Prędkość maksymalna wynosiła 411 km/h, zaś prędkość minimalna 113 km/h[7]. Maszyna osiągała pułap 9000 metrów[7].

Samolot był uzbrojony w cztery stałe karabiny maszynowe zamontowane w skrzydłach i ruchomy karabin maszynowy strzelca pokładowego[7]. Maszyna mogła też przenosić 800 kg bomb: 600 kg w komorze bombowej i po 100 kg pod skrzydłami[7].

Podobne konstrukcje | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Skrót ANBO pochodzi prawdopodobnie od pierwszych liter lit. zdania Antanas Nori Buti Ore, co można tłumaczyć „Antanas chce być w powietrzu”[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Rezmer 1999 ↓, s. 240.
  2. Rezmer 1999 ↓, s. 156.
  3. Rezmer 1999 ↓, s. 240-241.
  4. Rezmer 1999 ↓, s. 202.
  5. Rezmer 1999 ↓, s. 260.
  6. Rezmer 1999 ↓, s. 260-263.
  7. a b c d e f g h i j Rezmer 1999 ↓, s. 242.

Bibliografia | edytuj kod

  • Waldemar Rezmer: Litewskie lotnictwo wojskowe 1919–1940. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 1999. ISBN 83-231-1096-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "ANBO-VIII" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy