Abraham Bloemaert


Abraham Bloemaert w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abraham Bloemaert (ur. 25 grudnia 1564, zm. 27 stycznia 1651 w Utrechcie) – malarz i rytownik holenderski.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Gorinchem, jako syn architekta Corneliusa Bloemaerta. Gdy był mały, wraz z rodziną przybył do Utrechtu, w 1575. Później malarstwa uczył się w Paryżu, gdzie spędził 3 lata. Miał kilku mistrzów. Mieszkał też w Amsterdamie, gdzie stał się obywatelem miasta w 1597, by około 1611 osiedlić się na stałe w Utrechcie. Jego mistrzami byli m.in. Gerrit Splinter, Joos de Beer, Anthonie van Blocklandt czy Hieronimus Francken.

Był niezwykle płodnym artystą. Malował pejzaże, kompozycje religijne i mitologiczne, sceny rodzajowe, portrety. Zaczął od późnego manieryzmu, by około 1620 roku przejść na styl wczesnego baroku. Niektóre z obrazów porównywane są do stylu Caravaggia.

Uważany jest za jednego z założycieli szkoły malarstwa w Utrechcie.

Dzieła | edytuj kod

  • Sąd Midasa - 1635-1640, płótno, 194 x 264 cm, Jagdschloss Grünewald, Berlin
  • Wesele Tetydy, 1638, Haga,
  • Krajobraz z ucieczką do Egiptu,
  • Ukarana Niobe,
  • Grający na flecie, Utrecht.
  • Historia Apolla i Dafne, Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Bibliografia | edytuj kod

  • RobertR. Genaille RobertR. (red.), Słownik malarstwa holenderskiego i flamandzkiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1975, s. 25 .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Abraham Bloemaert" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy