Abraham Mapu


Abraham Mapu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Abraham Mapu

Abraham Mapu, (hebr. אברהם מאפו, ur. 3 stycznia 1808 w Wiliampolu w Imperium Rosyjskim, zm. 9 października 1867 w Królewcu w Prusach Wschodnich) – pisarz żydowski tworzący w języku hebrajskim w okresie Haskali, autor jednych z pierwszych powieści we współczesnej literaturze hebrajskiej. Jego twórczość stanowiła istotną podstawę dla tworzącego się w XIX wieku ruchu Syjonistycznego i dla współczesnego języka hebrajskiego.

Twórczość | edytuj kod

  • Ahawat Cijon (אהבת ציון - Miłość Syjonu), 1853
  • Ajit Cawua (עיט צבוע - Wilk w owczej skórze, dosł. Malowany orzeł), 1858
  • Aszmat Szomron (אשמת שומרון - Odpowiedzialność Samarii), 1865

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Abraham Mapu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy