Achoris


Achoris w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bezgłowa statua faraona Achorisa, Museum of Fine Arts, Boston.

Achorisfaraon, władca starożytnego Egiptu. Panował prawdopodobnie w latach 390-380 p.n.e. Faraon z XXIX dynastii, najwybitniejszy władca z tej dynastii. Prawdopodobnie syn Neferitesa I i ojciec Neferitesa II.

Po śmierci Neferitesa I i walkach o sukcesję objął władzę w 392 p.n.e. Cała jego polityka wewnętrzna i zagraniczna była ukierunkowana na organizację obrony Egiptu przed perskim najeźdzcą. Achoris stworzył armię ateńskich najemników pod wodzą Chabriasa i flotę wojenną. Zawierał liczne przymierza skierowane przeciwko Persji - z wygnanym władcą Cypru Ewagorasem z Salaminy, z greckimi miastami Azji Mniejszej, kartagińskimi Barkidami, a w 389 p.n.e.[1] z Atenami.

W 387 p.n.e. udało się Ewagorasowi zdobyć Cypr, ale już w następnym roku sojusznicy opuścili Achorisa i Ewagorasa, zawierając separatystyczny pokój z Persją. Zwolnione z działań w Azji Mniejszej i Grecji siły perskie uderzyły na Egipt w następnym roku, ale zostały odparte przez Achorisa. W tym czasie Ewagoras zdobył Tyr i osiadł w Cylicji. Persowie odzyskali utracone na rzecz Ewagorasa ziemie w latach 381-380 p.n.e. Tuż przed upadkiem Cypru w 380 p.n.e., po którym Egipt musiał sam stawiać czoła Persji, Achoris zmarł.

Przypisy | edytuj kod

  1. Thomas Schneider: Leksykon Faraonów. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2001, s. 43. ISBN 83-01-13479-8.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Achoris" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy