Adam Bińkowski


Adam Bińkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Bińkowski (ur. 26 października 1894 w Mosinie[1], woj. poznańskie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik obserwator rezerwy lotnictwa Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Adama i Marii z Wernerów. Absolwent szkoły powszechnej w Mosinie, Szkoły Handlowej (1912) w Poznaniu. W 1918 powołany do armii niemieckiej, służył w kompanii karabinów maszynowych 245 pułku piechoty na froncie zachodnim. Wojnę zakończył w stopniu kaprala[2].

Po powrocie do Polski wstąpił do wielkopolskich wojsk powstańczych i wziął udział w powstaniu wielkopolskim. W styczniu 1919 skierowany do 1 kompanii lotniczej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Poznaniu. Odbył trzymiesięczne szkolenie. Został awansowany do stopnia plutonowego, a następnie sierżanta.

27 kwietnia 1919 przydzielono go do III eskadry lotniczej. W grudniu 1919 po zdaniu egzaminu został awansowany do stopnia podchorążego w korpusie osobowym oficerów lotnictwa. Walczył na froncie galicyjskim i litewsko-białoruskim. Został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Orderu Virtuti Militari.

W 1921 przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 6 pułku lotniczego. W 1925 awansował do stopnia podporucznika obserwatora w korpusie oficerów rezerwy lotnictwa. 

W kampanii wrześniowej w składzie Bazy Lotniczej nr 3[3]. Wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w lesie katyńskim przez NKWD. Figuruje na liście wywózkowej 029/3 z 14 kwietnia 1940 i liście PCK (AM) 2751. W czasie ekshumacji wiosną 1943 znaleziono przy zwłokach dwie karty pocztowe[2].

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana[4]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty z Matyldą z Lipoltów, miał córkę Marię i syna Gerwazego. Pracował w Urzędzie Walki z Lichwą w Warszawie. W lipcu 1921 r. został dyrektorem drogeryjnym francuskiej firmy działającej w Polsce. Zamieszkał w Kobylinie[2].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wg Jędrzeja Tucholskiego, Mord w Katyniu, IW PAX, 1991, s. 76 urodził się 24 grudnia 1891
  2. a b c d BIŃKOWSKI Adam - Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie - Katyń 1940, ipn.gov.pl [dostęp 2021-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-21]  (pol.).
  3. JędrzejJ. Tucholski JędrzejJ., Mord w Katyniu, 1991, s. 76 .
  4. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Adam Bińkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy