Adam Hulanicki


Adam Hulanicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Andrzej Hulanicki (ur. 31 maja 1929 w Warszawie) – polski chemik, specjalista w zakresie chemii analitycznej, profesor Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, członek korespondent PAN, przewodniczący Komitetu Chemii Analitycznej PAN.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Adam Hulanicki studiował chemię Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów (1952) rozpoczął pracę w Zakładzie Chemii Nieorganicznej pod kierownictwem Wiktora Kemuli (w roku 1953); wspólnie z prof. Kemulą opublikował pierwsze prace naukowe, dotyczące spektralnej analizy emisyjnej (1956) i oznaczeń śladowych zawartości kadmu w analizowanych próbkach metodami spektroskopii absorpcyjnej (1958). W latach 1957–1958 odbył staż naukowy w dziedzinie elektrochemii na Uniwersytecie Harvarda (na wydziale chemii). Jego opiekunem naukowym był James J. Lingane, autor wielu podręczników z dziedziny analizy elektrochemicznej[1] (jeden z nich, Elektroanaliza chemiczna[2], został wydany w języku polskim w przekładzie Adama Hulanickiego). W roku 1961 obronił na UW pracę doktorską nt. Zastosowanie dwuetylodwutiokarbaminianu sodowego w analizie potencjometrycznej[3][4]. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w roku 1976, tytuł profesora zwyczajnego – w roku 1989. W 1994 r. został członkiem korespondentem PAN[4][5][6].

W Katedrze powstała Pracownia Teoretycznych Podstaw Chemii Analitycznej, którą Adam Hulanicki kierował w latach 1969–1999. W tej Pracowni powstała szkoła chemii analitycznej, do której są zaliczani m.in.[4]: prof. dr hab. Ewa Bulska[7], prof. dr hab. Stanisław Głąb[8], prof. dr hab. Andrzej Lewenstam[9], dr Tomasz Sokalski[10], prof. dr hab. Robert Koncki[11], prof. dr hab. Magdalena Maj-Żurawska[12], dr hab. Katarzyna Wróbel[13], dr hab. Beata Godlewska-Żyłkiewicz[14]. Pod opieką Adama Hulanickiego stopnie magistra uzyskało ponad 120 studentów, a stopień doktora – 18 magistrów[3][4][5]. Był opiekunem naukowym 7 doktorów habilitowanych i 6 przyszłych profesorów[4].

Jako specjalista w dziedzinie chemii analitycznej był[4]:

Był ponadto, jako nauczyciel akademicki[4]:

Zakres badań naukowych | edytuj kod

Zakres badań naukowych Adama Hulanickiego obejmuje wiele gałęzi chemii analitycznej, takich jak spektrometria atomowa, odczynniki organiczne w analizie, potencjometria i kulometria, elektrody jonoselektywne, analiza śladowa, analiza specjacyjna; historia chemii analitycznej[5][4].

Adam Hulanicki nie ograniczał się do budowania teoretycznych podstaw różnych metod analizy. W czasie Międzynarodowego Sympozjum „Forum Analityczne” zorganizowanego w Politechnice Warszawskiej w roku 2004 powiedział[16]:

Zwrócił też uwagę uczestników Forum, że ponad 50% analiz chemicznych wykonuje się stosując chromatografię i że ok. 30 laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie chemii i medycyny zawdzięcza powodzenie swoich osiągnięć właśnie chromatografii. Mówił również o innych metodach stosowanych w jakościowej i ilościowej chemii analitycznej, m.in. technikach spektrometrycznych, rozdzielaniu analitów metodą elektroforezy oraz technikach łączonych (np. rozwoju chromatografii łączonej z spektrometrią)[16].

Publikacje (wybór) | edytuj kod

Adam Hulanicki opublikował ponad 250 prac[4], dotyczących różnych działów chemii analitycznej, w tym m.in.[5][17]:

  • Model for Treatment of Selectivity Coefficients for Solid-State Ion-Selective Electrodes (współautor A. Lewenstam), „Anal. Chem.” 53, 1981;
  • Interpretation of the Selectivity and Detection Limit of Liquid Ion-Selective Electrodes (współautorzy: M. Maj-Żurawska, T. Sokalski), „Talanta”, 35, 1988;
  • Coulometric Study in Microscale Scale of Ionic Equilibria (współautor S. Głąb), „Fresenius’ J. Anal. Chem.”, 337, 1990;
  • Absolute Methods in Analytical Chemistry, „Pure Appl. Chem.”, 67, 1995;
  • Topochemical Investigation of Ancient Manuscripts (współautorzy: B. Wagner, E. Bulska, M. Heck, H.T. Ortner), „Fresenius’ J. Anal. Chem.”, 369, 2001;
  • Spektralna analiza emisyjna (współautor W. Kemula, 1956);
  • Kwasy i zasady w chemii analitycznej. PWN, Warszawa 1972, 1992. Wyd. ros. MIR Moskwa 1975; wyd. ang. Ellis Horwood 1987;
  • Współczesna chemia analityczna – Wybrane zagadnienia. PWN, Warszawa 2001.
  • 60 lat polskiej chemii analitycznej (1945-2005). Instytut Historii Nauki PAN, Warszawa 2010.
  • 50 lat chemii analitycznej na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, Kwartalnik Historii Nauki i Techniki, Warszawa 2006[18]

Odznaczenia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. [au&dispmax=50 Autor: Lingane J.J.] (ang.). W: National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine [on-line]. www.ncbi.nlm.nih.gov. [dostęp 2013-02-07].
  2. James J. Lingane (przekład: Adam Hulanicki): Elektroanaliza_chemiczna Elektroanaliza chemiczna (pol.). W: Podręcznik; wyd. PWN [on-line]. books.google.pl, 1960. [dostęp 2013-02-07].
  3. a b Janusz Gołaś: Recenzja dorobku naukowego prof. dr hab. Adama Hulanieckiego przygotowana w ramach postępowania o odnowienie doktoratu (pol.). senat.uw.edu.pl, 2011-12-29. [dostęp 2013-02-06].
  4. a b c d e f g h i j k Odnowienie doktoratów prof. Zbigniewa Galusa i prof. Adama Hulanickiego (pol.). W: Strona internetowa UW [on-line]. www.uw.edu.pl. [dostęp 2013-02-05].
  5. a b c d e f Hulanicki, Adam Andrzej [w:] Strona internetowa PAN
  6. prof. zw. dr hab. czł. koresp. PAN Adam Andrzej Hulanicki (pol.). W: baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-07-05].
  7. prof. dr hab. Ewa Joanna Bulska (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  8. prof. dr hab. Stanisław Głąb (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  9. prof. dr hab. Andrzej Lewenstam (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  10. dr Tomasz Sokalski (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  11. prof. dr hab. Robert Koncki (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  12. prof. dr hab. Magdalena Maj-Żurawska (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  13. prof. dr hab. Stanisław Głąb (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2017-12-10].
  14. dr hab. Beata Godlewska-Żyłkiewicz (pol.). W: bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [on-line]. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-02-07].
  15. Misja i historia KChA (pol.). W: Komitet Chemii Analitycznej PAN [on-line]. www.kcha.pan.pl. [dostęp 2013-02-05].
  16. a b Wzrasta rola chemii analitycznej w naszym życiu (pol.). W: Serwis PAP Nauka w Polsce [on-line]. www.naukawpolsce.pap.pl, 2004-07-12. [dostęp 2018-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  17. Autor: Adam Hulanicki (pol.). W: Bibliografia Uniwersytetu Warszawskiego [on-line]. bibliografia.icm.edu.pl. [dostęp 2013-02-06].
  18. Adam Hulanicki. 50 lat chemii analitycznej na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”. 51 (2), s. 349-361, 2006. ISSN 0023-589X
  19. Laureaci Medali PTChem (pol.). W: Strona internetowa PTChem [on-line]. www.ptchem.pl. [dostęp 2013-02-07].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adam Hulanicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy