Adam Makowicz


Adam Makowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Makowicz (ur. 18 sierpnia 1940 w Gnojniku na tzw. Zaolziu, Protektorat Czech i Moraw[1] jako Adam Matyszkowicz[2]) – polski pianista jazzowy. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola i Antoniego Szafranków w Rybniku[3].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1962 roku wraz z trębaczem Tomaszem Stańko, Makowicz utworzył grupę Jazz Darings, która była – zdaniem niemieckiego krytyka i teoretyka jazzu, Joachima-Ernsta Berendta – „pierwszym europejskim zespołem grającym w stylu Ornette’a Colemana”. Współpracował wówczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Urszulą Dudziak oraz zespołem Novi Singers.

W 1977 roku, z rekomendacji Benny’ego Goodmana oraz popularyzatora jazzu Willisa Conovera, producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournée w USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla Columbia Records zatytułowaną Adam. W 1978 roku Makowicz wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu nowojorski Manhattan, stał się jego stałym domem.

Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, muzyk wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana „Żeby Polska była Polską”.

Występując w USA pianista dzielił scenę między innymi z: Benny Goodmanem, Herbie Hancockiem, Earlem Hinesem, Freddiem Hubbardem, Sarah Vaughan, Teddym Wilsonem, George’em Shearingiem, George’em Mrazem, Alem Fosterem, Jackiem DeJohnette’em, Charliem Hadenem.

Był wielokrotnym solistą orkiestr i zespołów kameralnych: National Symphony of Washington, London Philharmonic Orchestra, Moskiewska Orkiestra Symfoniczna, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej Amadeus z Agnieszką Duczmal, Polskiej Filharmonii Kameralnej z Wojciechem Rajskim, Kwartetu Wilanów i wielu innych.

Jego występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall w 2004 r. został oceniony bardzo wysoko przez recenzentów. Koncert-pojedynek, między mistrzem i weteranem a wschodzącą gwiazdą jazzu, został utrwalony na koncertowym albumie Makowicz vs. Możdżer at the Carnegie Hall wytwórni EMI Music Poland. Album osiągnął status podwójnej platynowej płyty[4].

Poza utworami jazzowymi Makowicz ma w swoim repertuarze także jazzowe interpretacje utworów klasycznych. Pianista wydał w USA płytę poświęconą muzyce Fryderyka Chopina w interpretacji jazzowej.

W szerokim repertuarze Adam Makowicz posiada także utwory George’a Gershwina (uzyskał zgodę brata George’a, Iry Gershwina na własną, improwizowaną kadencję w Błękitnej Rapsodii), I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorów amerykańskich.

W 2011 roku ukazała się biografia Adama Makowicza pt. Grać pierwszy fortepian autorstwa Marka Strasza – menedżera artysty[5].

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

W 2005 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

W 2008 roku z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykańskiej Polonii, jazzmana uhonorowano włączeniem jego osoby w poczet Polaków najbardziej zasłużonych w historii Stanów Zjednoczonych Ameryki.

12 października 2009 roku z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego otrzymał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Diapazon – Polski Serwis Jazzowy – ARCHIWUM – Adam Makowicz (pol.). diapazon.pl. [dostęp 2012-05-31].
  2. Marek Strasz: Adama Makowicza wspominają. Jazz Forum. [dostęp 2019-01-10].
  3. Ci, którzy rozsławili Rybnik (pol.). katowice.gazeta.pl. [dostęp 2012-05-31].
  4. Platynowe płyty CD przyznane w 2005 roku, ZPAV [dostęp 2020-05-26] .
  5. Marek Strasz, Grać Pierwszy Fortepian (pol.). [dostęp 2015-04-29].
  6. Adam Makowicz (pol.). [dostęp 2018-01-23].
  7. Złota Gloria Artis dla Adama Makowicza. mkidn.gov.pl, 12 października 2009.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jan Cofałka, Ślązacy w świecie. Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2015, s. 138 - 170, rozdział „Jak idzie muzyka, to życie idzie. Adam Makowicz, wirtuoz improwizacji jazzowej”. ​ISBN 978-83-7383-785-0​.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adam Makowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy