Adam Zieliński (prawnik)


Adam Zieliński (prawnik) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Stanisław Zieliński (ur. 28 czerwca 1931 w Pruszkowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista z zakresu prawa cywilnego, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1982–1992 prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, poseł na Sejm X kadencji, w latach 1996–2000 rzecznik praw obywatelskich.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, w 1975 otrzymał stopień doktora habilitowanego. W 1989 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych.

W latach 1955–1982 orzekał w Sądzie Powiatowym, a następnie w Sądzie Okręgowym dla m.st. Warszawy. Pracował także w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektor departamentu prawnego (od 1970). W latach 1982–1992 zajmował stanowisko sędziego i jednocześnie prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Równocześnie zasiadał w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (1976–1984 i 1986–1989), pełnił funkcję członka Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (Wojciechu Jaruzelskim) oraz był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (1988–1990)[1].

W 1989 został wybrany na posła na Sejm kontraktowy z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Został wybrany w pierwszej turze głosowania jako jeden z dwóch (obok Mikołaja Kozakiewicza) kandydatów z 35-osobowej listy krajowej[2]. Przewodniczył Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, ponadto zasiadał w Komisji Konstytucyjnej i Komisji Ustawodawczej oraz w trzech komisjach nadzwyczajnych. Na koniec kadencji pozostał poseł niezrzeszonym.

W latach 1994–1995 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1996 wybrano go na stanowisko rzecznika praw obywatelskich. W 2000 został zastąpiony przez profesora Andrzeja Zolla.

Został też pracownikiem naukowym Instytutu Prawa Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i członkiem Komitetu Nauk Prawnych PAN. Był członkiem Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości.

Życie prywatne | edytuj kod

Z żoną Katarzyną Sójką-Zielińską miał syna Macieja Zielińskiego (1957–2016), doktora nauk prawnych i radcę prawnego[3].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011. radaopwim.gov.pl. [dostęp 2011-11-06].
  2. M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 149.
  3. Wspomnienie o radcy prawnym Macieju Zielińskim (1957–2016). kirp.pl, 30 sierpnia 2016. [dostęp 2017-08-25].
  4. M.P. z 2006 r. nr 4, poz. 58

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):