Adolf Behrmann


Adolf Behrmann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Talmudyści

Adolf Behrmann (ur. 5 stycznia lub 13 lipca[1] 1876 w Tukumsie jako Abraham Berman, zm. sierpień 1943 w Białymstoku) – polski malarz żydowskiego pochodzenia, współzałożyciel i kierownik Stowarzyszenia Artystów i Zwolenników Sztuk Pięknych w Łodzi[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Kształcił się w pracowni Jakuba Kacenbogena oraz od roku 1902 w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Gabriela vön Hackla i w Paryżu[2]. W pierwszym okresie twórczości koncentrował się głównie na scenach z życia społeczności żydowskiej w Łodzi, w której mieszkał przez wiele lat. W późniejszych latach tematyka prac była często inspirowana podróżami m.in. do Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Francji, Hiszpanii, Włoch, Palestyny, Egiptu, Tunezji, Algierii i Maroka[2][3]. Jego prace doczekały się licznych wystaw zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Po nieudanej próbie wyjazdu do Ameryki przeprowadził się do Białegostoku, gdzie po wybuchu wojny między Niemcami a ZSRR trafił do getta. Po próbie samobójczej podjął pracę w getcie, jako kierownik pracowni zajmującej się kopiowaniem obrazów. Zginął w trakcie likwidacji getta białostockiego[1][2][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Małgorzata Krasucka-Margalit
  2. a b c Małgorzata Stolarska-Fronia
  3. Jewish Paintings Blog
  4. KazimierzDolny.pl

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adolf Behrmann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy