Adolf Suligowski


Adolf Suligowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób adwokata Adolfa Suligowskiego na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012) Grób adwokata Adolfa Suligowskiego na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012)

Adolf Suligowski (ur. 3 marca 1849 w Warszawie, zm. 16 lutego 1932 tamże) – polski prawnik, adwokat, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, poseł na Sejm Ustawodawczy, autor Bibljografji prawniczej polskiej XIX i XX wieku.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował na Wydziale Prawa i Administracji Szkoły Głównej Warszawskiej, a po jej zamknięciu dokończył studia na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim w 1872.

Ówczesny pierwszy stopień awansu zawodowego – patrona uzyskał w 1875, adwokatem został w 1877. Specjalizował się w sprawach z zakresu prawa cywilnego. W latach późniejszych także ekspert z zakresu prawa samorządu terytorialnego.

W 1893 za odczytanie przysięgi sądowej po polsku, a nie po rosyjsku, został ukarany skreśleniem z listy adwokatów (po odwołaniu karę zamieniono na karę surowej nagany). Po podobnej sprawie w 1912 został definitywnie skreślony z listy adwokatów i do zawodu powrócił dopiero w wolnej Polsce.

Współpracował z Gazetą Sądową Warszawską, w swoich publikacjach skupiając się na kwestiach etyki adwokackiej, samorządu zawodowego adwokatów oraz zasad kształcenia adwokatów.

W 1911 ukazała się w Warszawie jego Bibljografja prawnicza polska XIX i XX wieku: poprzedzona słowem wstępnym i rzutem oka na twórczość piśmienniczą prawników polskich w ciągu XIX wieku i pierwszego dziesięciolecia XX wieku, która do dzisiaj pozostaje podstawowym źródłem informacji bibliograficznej o polskim piśmiennictwie prawniczym z tamtego okresu.

W 1917 organizator zjazdu miast polskich w Warszawie podczas którego powołano Związek Miast Polskich z nim, jako prezesem, na czele. Był pracownikiem Komitetu Ofiary Narodowej Tymczasowej Rady Stanu[1]. Mianowany członkiem Rady Stanu w 1918 roku[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został uroczyście wpisany na listę adwokatów. Został też profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, prowadząc wykłady z prawa samorządowego i administracji sądownictwa. Opublikował w tym czasie wiele artykułów i rozpraw naukowych.

W 1919 wybrany posłem do Sejmu Ustawodawczego. W Sejmie wchodził w skład Komisji Prawniczej oraz Komisji Konstytucyjnej. Był przewodniczącym, powołanej z jego inicjatywy, Komisji do spraw Miejskich. Był członkiem Klubu Zjednoczenia Mieszczańskiego na Sejmie Ustawodawczym[3].

Jego synem był Bohdan Suligowski – adwokat i dziekan warszawskiej Tajnej Rady Adwokackiej w czasie okupacji niemieckiej.

Jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kw. D-2-22/23)[4]. Jego imieniem została nazwana jedna z ulic w Warszawie.

Bibliografia | edytuj kod

(wybór)

  • Z dziedziny praw kobiety: o prawie assystencyi męża, Warszawa 1881
  • O konwersji listów zastawnych ziemskich i jej znaczeniu, Warszawa 1893
  • O samorządzie ziemskim, Warszawa 1898
  • Instytucye ziemskie w państwie rosyjskiem, Kraków 1905
  • O instytucyach ziemskich i ich potrzebie u nas, Warszawa 1905 (wyd. 2)
  • Z ciężkich lat (Mowy), Kraków 1905
  • Bibljografja prawnicza polska XIX i XX wieku: poprzedzona słowem wstępnym i rzutem oka na twórczość piśmienniczą prawników polskich w ciągu XIX wieku i pierwszego dziesięciolecia XX wieku, Warszawa 1911
  • Projekt przyszłego Samorządu Miejskiego, Warszawa 1911
  • Słowa przestrogi dla Polski czyli Konieczna naprawa konstytucji, Warszawa 1927
  • Bezprawia i konfiskaty pod rządami rosyjskimi, Warszawa 1928

Noty biograficzne | edytuj kod

  • Adam Bosiacki, Adolf Suligowski, [w]: Profesorowie Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego 1808-2008. Praca zbiorowa pod red. Grażyny Bałtruszajtys, Warszawa 2008, s. 117-120.
  • Krzysztof Pol, Adolf Suligowski, Polski Słownik Biograficzny 2008, tom XLV, z. 3.
  • Krzysztof Pol, Adw. Adolf Suligowski (1849-1932), Palestra 2001, z. 11-12.
  • Zdzisław Krzemiński, Sławni warszawscy adwokaci, Kraków 1999.
  • Zdzisław Krzemiński, Historia warszawskiej adwokatury, Warszawa 2005.

Przypisy | edytuj kod

  1. Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 221.
  2. Monitor Polski Nr 57 z 26 kwietnia 1918 r., s. 1.
  3. Tadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919 roku, Poznań 1920, s. 289.
  4. Cmentarz Stare Powązki: SULIGOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-04-28] .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adolf Suligowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy