Adoptio naturam imitatur


Adoptio naturam imitatur w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adoptio naturam imitatur (łac. przysposobienie (adopcja) naśladuje naturę) – zasada rzymskiego prawa familijnego oznaczająca, iż stosunki między przysposabiającymi a przysposobionymi powinny być ukształtowane na wzór stosunków między naturalnymi rodzicami i dziećmi.

Obecnie zasadę tę w prawie polskim wyrażają przepisy różnych ustaw, m.in.:

Przypisy | edytuj kod

  1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360)
  2. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1359)
  3. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1805)
  4. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 1375)
  5. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1138)
Na podstawie artykułu: "Adoptio naturam imitatur" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy