Adrian Fortescue


Adrian Fortescue w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adrian Fortescue (ur. ok. 1480[1] w Hertfordshire[1], zm. 9 lipca 1539[2] w więzieniu Tower) – błogosławiony katolicki, angielski męczennik, kawaler maltański.

Był potomkiem wybawcy Wilhelma Zdobywcy spod Hastings, stąd nosił przydomek Le Fortescue i legitymował się dewizą Forte scutum salus ductum. Spokrewniony był przez matkę z Anną Boleyn. Dwukrotnie żonaty, miał siedmioro dzieci. Uczestniczył w wojnach z Francją, walcząc w bitwie pod Guinegate i w 1522 roku w Pikardii[1]. Dziesięć lat później został członkiem zakonu kawalerów maltańskich. Mimo swych zasług po ogłoszeniu Aktu Supremacji popadł w niełaskę króla Henryka VIII i dwukrotnie trafiał do aresztu, w 1534 i 1539 roku. Za drugim razem zatrzymany został wraz z grupą objętych konfiskatą m.in. Thomasem Dingleyem, bł. Małgorzatą Pole, matką kardynała Reginalda Pole’a[3]. Stanął przed sądem, który skazał go na śmierć za odmowę uznania zwierzchności króla nad Kościołem. Został ścięty, razem z Dingleyem.

Beatyfikowany przez papieża Leona XIII 13 maja 1895 roku, wraz z współtowarzyszem męczeństwa[2].

Jego wspomnienie obchodzone jest w dies natalis (9 lipca), a u dominikanów dzień wcześniej[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c The Blessed Adrian Fortescue (ang.). [dostęp 2010-09-10].
  2. a b c Antonio Borelli: Beato Adriano Fortescue (wł.). [dostęp 2010-09-10].
  3. Ven. Sir Thomas Dingley (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2014-07-09].

Bibliografia | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adrian Fortescue" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy