Afereza (językoznawstwo)


Afereza (językoznawstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Afereza (z późn. łac. aphaeresis, gr. ἀφαίρεσις aphaíresis „zabranie”)[1][2]proces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w nagłosie (na początku wyrazu), np. w języku polskim skra < iskra. Może występować w procesie zapożyczania wyrazów, np. łac. apothēcahiszp. bodega, łac. ecclesĭa. chiesa (kościół)[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. WładysławW. Kopaliński WładysławW., afereza, [w:] Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [online], slownik-online.pl [zarchiwizowane z adresu 2013-07-02] .
  2. Henry GeorgeH.G. Liddell Henry GeorgeH.G., RobertR. Scott RobertR., ἀφαίρεσις, [w:] A Greek-English Lexicon [online] [dostęp 2018-07-15]  (ang.).
  3. PiotrP. Sorbet PiotrP., Próba klasyfikacji zmian paragogicznych w językach romańskich, [w:] Uniwersytet Łódzki [online] [dostęp 2017-12-11] .
Na podstawie artykułu: "Afereza (językoznawstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy